Paracenteza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy paracentezy jako zabiegu stosowanego u chorych z wodobrzuszem . Zobacz też: paracenteza jako zabieg stosowany w otolaryngologii.

Paracenteza – nakłucie jamy otrzewnej u pacjenta z wodobrzuszem.

Wyróżnia się:

Wskazania do paracentezy diagnostycznej[edytuj | edytuj kod]

Wskazania do paracentezy terapeutycznej[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Technika zabiegu[edytuj | edytuj kod]

Nakłucie wykonuje się u pacjenta w pozycji półleżącej na plecach igłą (o średnicy 0,7-0,9mm i długości ≥ 40mm) z plastikową kaniulą (tzw. wenflon). Obowiązują zasady zachowania aseptyki. Najlepsze miejsce do nakłucia to punkt leżący w 1/3 odległości między kolcem biodrowym przednim górnym a pępkiem, po stronie lewej (odpowiednik punktu McBurneya po stronie prawej). Stosuje się również nakłucie w linii pośrodkowej ciała około 2 do 3 cm poniżej pępka.

Powikłania[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Morgan LJ, Shochat SJ, Hartman GE. Peritoneal drainage as primary management of perforated NEC in the very low birth weight infant. „J Pediatr Surg.”. 2. 29, s. 310-4, 1994. PMID 8176608. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Szczeklik: Choroby wewnętrzne : podręcznik multimedialny oparty na zasadach EBM, [T. 1]. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 83-7430-031-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.