Parada Równości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Parada Równościdemonstracja w postaci przemarszu ulicami Warszawy. Organizatorzy parady domagają się realizacji dwunastu postulatów, z których pierwszym jest „Ochrona przed dyskryminacją i wykluczeniem obowiązkiem państwa”[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomysłodawcą i współorganizatorem pierwszych Parad Równości był Szymon Niemiec, były prezes Międzynarodowego Stowarzyszenia Gejów i Lesbijek na Rzecz Kultury w Polsce. W latach 2005-2010 organizacją Parady zajmowała się specjalnie w tym celu powołana Fundacja Równości. Od roku 2011 organizacją Parady Równości zajmuje się oddolnie utworzony Komitet Organizacyjny – nieformalne zrzeszenie osób prywatnych oraz przedstawicieli organizacji, partii, mediów, fundacji i innych podmiotów.

W latach 2001, 2002 i 2003 1 maja na ulicach Warszawy organizowany był przemarsz osób sprzeciwiających się dyskryminacji mniejszości seksualnych. W 2004 i 2005 roku ówczesny prezydent miasta, Lech Kaczyński, zakazywał organizowania Parad Równości. W 2004 roku przed ratuszem odbył się alternatywny Wiec Wolności, a w 2005 roku parada przeszła ulicami stolicy mimo formalnego zakazu. W kolejnym roku (2006) wobec niewydania zakazu przez p.o. prezydenta, Mirosława Kochalskiego, odbyła się kolejna Parada. W roku 2010 Parada Równości połączona została z obchodami paneuropejskiej Europride.

Parada Równości w 2005 i konsekwencje[edytuj | edytuj kod]

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Dni Równości 2005

Próba zorganizowania Parady w 2005 roku była przedmiotem zainteresowania mediów. Działania prezydenta Warszawy, Lecha Kaczyńskiego, zmierzające do zablokowania Parady, spotkały się z protestem części mediów publicznych i prywatnych oraz części polityków. Lech Kaczyński i wspierający go politycy zakaz Parady tłumaczyli względami bezpieczeństwa i możliwymi zamieszkami prowokowanymi przez przeciwników Parady; zakaz motywowano również prywatnymi poglądami polityków.

Ponieważ władze Warszawy wydały Fundacji Równości zakaz przeprowadzenia Parady, alternatywni organizatorzy[kto?] ogłosili serię Wieców Równości, których nie można było zablokować formalną decyzją administracyjną. Pomiędzy wiecami zamierzano zorganizować nieoficjalny przemarsz. Nie wydano zakazu jedynie na dwa wiece, co władze Warszawy ponownie uzasadniły względami bezpieczeństwa (na ten sam dzień zaplanowano kontrmanifestacje organizacji prawicowych) oraz utrudnieniami w ruchu miejskim.

Zdaniem policji w Paradzie wzięło udział około 2,5 tys. osób, zdaniem organizatorów – 10 tys., w tym wielu polityków lewicy, takich jak wicepremier Izabela Jaruga-Nowacka, wicemarszałek Sejmu Tomasz Nałęcz, senatorzy Maria Szyszkowska i Kazimierz Kutz, a także Claudia Roth i Volker Beck (niemieccy parlamentarzyści z partii Zielonych).

Parada spotkała się z protestami zorganizowanymi przez Młodzież Wszechpolską i próbami zablokowania; manifestanci zostali obrzuceni jajkami. Podczas parady zatrzymano 20 kontrmanifestantów, którzy według policji próbowali doprowadzić do starć z uczestnikami parady. Ranne zostały także dwie uczestniczki Parady.

W związku z Paradą 10 czerwca do Warszawy przyjechał pastor Åke Green, skazany w 2004 roku za „nawoływanie do nienawiści wobec osób LGBT” (w 2005 uniewinniony przez szwedzki Sąd Najwyższy). Pastor prezentował krytyczne stanowisko wobec Parady.

Po Paradzie Równości władze Warszawy oraz część polityków skrytykowała zachowanie policji, która ochraniała, ich zdaniem, nielegalną demonstrację.

Rzecznik Praw Obywatelskich Andrzej Zoll na wniosek Magdaleny Środy, Pełnomocnika Rządu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn, 30 czerwca 2005 roku wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o uznanie przepisów, na które powołał się Prezydent, za niezgodne z Konstytucją. Rozprawa odbyła się 18 stycznia 2006 roku pod przewodnictwem Ewy Łętowskiej. Trybunał orzekł, że przepis, na który prezydent Kaczyński powołał się, zabraniając demonstracji, jest niezgodny z Konstytucją w takim zakresie, w jakim narusza on wolność do zgromadzeń.

18 stycznia 2006 roku Parlament Europejski wystąpił z rezolucją potępiającą wszelką dyskryminację ze względu na orientację seksualną oraz wezwał państwa członkowskie Unii Europejskiej i Komisję Europejską do potępienia homofobii i jej objawów, a także podjęcia działań mających na celu ich zwalczanie.

3 maja 2007 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł, że władze Warszawy naruszyły Europejską Konwencję Praw Człowieka, zakazując przeprowadzenia Parady Równości w 2005 roku[2].

Kontrparada[edytuj | edytuj kod]

W odpowiedzi na nielegalną Paradę Równości Młodzieży Wszechpolskiej wspólnie z Ligą Polskich Rodzin oraz Obozem Narodowo-Radykalnym zorganizowały legalną kontrparadę, za zgodą ówczesnego prezydenta Warszawy, Lecha Kaczyńskiego. Manifestacja odbyła się 18 czerwca 2005 roku w Warszawie pod nazwą „Parada Normalności”. Podczas manifestacji uczestnicy wznosili pogardliwe hasła w stosunku do osób homoseksualnych[3], a działacz Młodzieży Wszechpolskiej, student pedagogiki z Ustki, zasłynął wyemitowaną przez TVN wypowiedzią, w której stwierdził że „pedalstwo wyplenił Adolf Hitler”[4]. Ówczesny poseł Wojciech Wierzejski zapowiedział delegalizację w Polsce organizacji lesbijsko-gejowskich.

Parada Równości w 2006 roku[edytuj | edytuj kod]

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Parady Równości 2006
Wikimedia Commons
Parada Równości 2006
Koncert Jimmy'ego Somervilla po paradzie

Parada Równości w 2006 roku odbyła się 10 czerwca. Zapoczątkował ją o godzinie 13:00 wiec pod Sejmem z udziałem około 3000 osób. Podczas marszu klubowa muzyka płynęła z jadącej platformy z wiszącymi hasłami: "Polskie rodziny kochają polskich gejów", "Homofobia zabija". Niesiono transparenty: „Każda miłość jest świętością”, „Model rodziny – Jarek plus kot”, „Homofobia szkodzi”. W kolorowym korowodzie, szły pary gejowskie, lesbijskie i heteroseksualne. Niektórzy również tańczyli na ulicy. Były również małżeństwa z małymi dziećmi oraz ludzie starsi[5].

Udział w marszu wzięli także znani politycy centrum i lewicy: Jan Kułakowski, Marcin Święcicki, Ryszard Kalisz, Joanna Senyszyn, Marek Borowski, Magdalena Mosiewicz, Dariusz Szwed, Piotr Musiał. Przyjechała też duża grupa uczestników z zachodniej i północnej Europy, m.in. z Niemiec, Szwecji, Finlandii i Holandii (według szacunków NOP 2/3 demonstracji stanowili cudzoziemcy[6]). Obecny był również konserwatywny eurodeputowany ze Szwecji Christofer Fjellner, który powiedział: „Znałem Polskę jako kraj tolerancji. Dlatego zdziwiły mnie wypowiedzi Wojciecha Wierzejskiego nawołujące do nietolerancji wobec mniejszości. To zwyczajna głupota, a nie konserwatyzm”[7]. Wśród organizacji były obecne Partia Demokratyczna, Sojusz Lewicy Demokratycznej, Socjaldemokracja Polska, Pracownicza Demokracja, Młode Centrum, Zieloni 2004, Unia Lewicy III RP i RACJA Polskiej Lewicy.

Paradę próbowało zakłócić kilkadziesiąt osób, głównie członków Narodowego Odrodzenia Polski ze wsparciem ze strony Obozu Narodowo-Radykalnego. Z tej grupy, obrzucającej jajkami i kamieniami uczestników marszu, policja zatrzymała 14 osób.

Parada zakończyła się na Placu Teatralnym. Według różnych szacunków uczestniczyło w niej od kilku do 20 tys. osób [5]. Była to jedna z większych demonstracji w Warszawie po 1989 roku.

Wieczorem w związku z festiwalem odbył się koncert "After Party" Parady Równości 2006, w którym wystąpił między innymi Jimmy Somerville.

Parada Równości w 2007 roku[edytuj | edytuj kod]

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Parada Równości 2007 – fotoreportaż
Wikimedia Commons
Pochód Parady Równości 2007

Parada Równości, tym razem pod hasłem "Kochaj bliźniego swego", przeszła ulicami Warszawy 19 maja 2007 roku. Wedle szacunków policji, wzięło w niej udział około 4 tys. osób. Parada – jak mówili jej organizatorzy – miała przypominać o tym, że prawa człowieka są uniwersalne i przysługują wszystkim, także mniejszościom seksualnym. Uczestnicy nieśli tęczowe flagi i transparenty. Skandowano hasła "Homofobia stop", "Polska wolna od faszystów" i "Tu się leczy nacjonalizm". Na czele parady jechała platforma z głośnikami z muzyką. Wśród uczestników byli polscy i zagraniczni politycy, gośćmi Parady była profesor Maria Janion, profesor Magdalena Środa oraz Kazimiera Szczuka[8].

Paradzie towarzyszyło kilkudziesięciu kontrmanifestantów z Młodzieży Wszechpolskiej. Kontrmanifestanci próbowali zatrzymać paradę, kładąc się na jej trasie. Na transparentach kontrmanifestantów widoczne były hasła: "Homoseksualiści zagrożeniem dla świata", "Be happy, not gay", "Pederastia – to się leczy", "Syrenka warszawska, nasza heterolaska", "Bóg kocha człowieka, nienawidzi grzechu"[9]. Manifestacja zakończyła się przed ratuszem na placu Bankowym. Wieczorem na Koncercie Galowym Dni Równości w klubie Skarpa wystąpiły Kayah i Reni Jusis[8].

Parada Równości w 2008 roku[edytuj | edytuj kod]

Parada Równości 2008
Wikimedia Commons

Zaplanowana na 7 czerwca 2008 Parada Równości odbyła się pod hasłem "Żyj, Kochaj, Bądź!"[10]. Było bezpiecznie i bez szczególnych incydentów. Parada Równości wyruszyła z placu Bankowego, a zakończyła się w Alejach Ujazdowskich pod Kancelarią Premiera. Były platformy, muzyka, pokazy tańca, drag queen, kolorowy i różnorodny tłum[11]. Trwała dwie godziny.

W Paradę włączyła się symbolicznie ambasada Wielkiej Brytanii, przed którą zawisła tęczowa flaga, na maszcie, na którym zazwyczaj wisi flaga Unii Europejskiej[12].

W manifestacji wzięli udział m.in. Krystian Legierski, Kinga Dunin, Michał Piróg, Jacek Poniedziałek oraz Tomasz Raczek[13]. Z polityków był Marek Borowski[14]. Według organizatorów w paradzie uczestniczyło 7-8 tysięcy osób[15][16], zaś według szacunków policji ok. 2 tys. osób[17].

Około 100 osób uczestniczyło w kontrmanifestacji, która została szczelnie otoczona kordonem policji[18].

Podczas Festiwalu Dni Równości miało miejsce uroczyste rozdanie nagrody Hiacynt, przyznawanej przez Fundację Równości za zasługi na rzecz tolerancji, równouprawnienia i walki z dyskryminacją. Tegorocznymi laureatami tej nagrody zostali Marzanna Pogorzelska – nauczycielka z Kędzierzyna-Koźla oraz Reni Jusis, Dorota Wellman i Marcin Prokop, Stefania Grodzieńska i Piotr Pacewicz[19].

Parada Równości w 2009 roku[edytuj | edytuj kod]

Parada Równości 2009

Zaplanowana na 13 czerwca 2009 Parada Równości odbyła się pod hasłem "40 lat równości, 20 lat wolności"[20]. Bez incydentów parada ruszyła z placu Bankowego, idąc Marszałkowską, aż do budynku Sejmu na ulicy Wiejskiej. Jak co roku, parada składała się z platform przeplatanych grupami ludzi. W tym roku były 4 platformy: Fundacji Równości (której motywem przewodnim były związki partnerskie[21]), Kampanii Przeciw Homofobii (z motywem mowy nienawiści) oraz Lambdy (z motywem edukacji seksualnej) oraz platforma klubu Toro. Przejście trwało około dwóch godzin.

W manifestacji wzięli udział m.in.: Robert Leszczyński, z polityków była Joanna Senyszyn[22]. Według organizatorów w paradzie uczestniczyło 2-3 tysiące osób[23]. Pierwszy raz w Polsce demonstrację otworzyła formacja lesbijek motocyklistek Dykes On Bykes. Zaraz za nimi szła grupa osób z transparentem: "Żądamy ustawy o związkach partnerskich". Trans-Fuzja promowała wdrożenie legitymacji dla osób transpłciowych[24].

Około 100 osób uczestniczyło w kontrmanifestacji. Pierwsza grupa oczekiwała na paradujących na rogu Pięknej i Marszałkowskiej, druga stała pod Sejmem.

Podczas Festiwalu Dni Równości miało miejsce uroczyste rozdanie nagrody Hiacynt, przyznawanej przez Fundację Równości za zasługi na rzecz tolerancji, równouprawnienia i walki z dyskryminacją. Tegorocznymi laureatami tej nagrody zostali w kategorii „osobowość”: Maria Janion (za rzetelną i niestrudzoną pracę naukową, wolną od stereotypów i rutyny, w której propaguje tolerancję wobec odmienności), w kategorii „media”: Barbara Pietkiewicz i Joanna Podgórska (za swoistą sztafetę pokoleń w dziennikarstwie, pełnym obiektywnych opisów różnorodności ludzkich losów), w kategorii „artysta” Ewa Kasprzyk, w kategorii „polityk”: Janusz Palikot (za odwagę stawiania pytań i zmuszania do dyskusji na temat inności), w kategorii „biznes” IBM-Polska (za konsekwentną realizację programów różnorodności, które pokazują, że społeczna odpowiedzialność biznesu może być z powodzeniem stosowana również w Polsce)[25].

EuroPride 2010[edytuj | edytuj kod]

W 2010 Parada Równości była połączona z paneuropejską paradą zwaną Europride[26]. Był to marsz członków społeczności LGBT, którego cele określały trzy główne hasła: równość, wolność i tolerancja, nawiązujące do tradycji rewolucji francuskiej, jak mówił Tomasz Bączkowski, prezes Fundacji Równości[27]. Jednym z celów polityczno-prawnych uczestników było domaganie się legalizacji związków partnerskich i ustawy antydyskryminacyjnej[28]. Przeprowadzone przez firmę sondażową PBC DGA na zlecenie "Gazety Wyborczej" badania opinii wykazują 45% poparcie warszawiaków dla Parady, wobec 44% sprzeciwu. W 2005 za podobną paradą opowiedziało się 33% mieszkańców miasta[29]. Małgorzata Głowania, współautorka raportu Naznaczeni. Mniejszości seksualne w Polsce[30], tak skomentowała te różnice w opiniach respondentów sondażu: To sygnał, że mieszkańcy zaczynają mieć poczucie, że ich miasto jest otwarte, wielokulturowe[29].

Organizatorzy warszawskiej Europride, która w 2010 zastąpiła Paradę Równości, otworzyli w Warszawie przy ul. Nowy Świat 63 tzw. Pride House, tj. lokal, w którym goście i uczestnicy mogli się spotkać na organizowanych tam ekspozycjach, odczytach, dyskusjach. Był to jednocześnie punkt informacyjny o samej paradzie i związanych z nią innych imprezach towarzyszących, którego koordynacją i zarządzaniem zajmowała się Kampania Przeciw Homofobii[31].

Według opinii organizatorów Parady oraz oficjalnych gości z zagranicy EuroPride 2010 w Warszawie zakończyło się sukcesem. Mimo, że zapowiedzi organizatorów o przyjeździe kilkudziesięciu tysięcy gości z zagranicy i planowanej paradzie na 70 tys. osób nie znalazły odzwierciedlenia w rzeczywistości[32], bowiem udział w niej wzięło, jak podają media, ok. 7-8 tys. osób[33][34]. Do stolicy Polski na samą Paradę i trwające już od wielu tygodni towarzyszące jej imprezy przyjechało wiele tysięcy osób[27].

Parada w Warszawie w 2010

Ukazało się wiele publikacji w mediach europejskich na ten temat m.in. w EuroNews, EuObserver, BBC, Wall Street Journal, France24, About.com[35] i innych.

Protesty przeciw EuroPride 2010[edytuj | edytuj kod]

Na dwa tygodnie przed planowaną paradą do Ratusza w Warszawie spłynęło 2500 listów[36] z protestami mieszkańców Warszawy. Jeszcze przed dniem parady do Urzędu Miasta wpłynął apel o odwołanie parady. Organizatorzy apelu informowali, że zebrali co najmniej 55 tys. podpisów warszawiaków, natomiast przedstawiciel Ratusza poinformował, że wie jedynie o 4 tys. podpisów[37].

W dniu parady zorganizowanych zostało kilka kontrmanifestacji, w największej z nich – Marszu Grunwaldzkim organizowanym przez Młodzież Wszechpolską organizatorzy zapowiadali udział 1 tys. osób[38]; według policji było ich około 300[39]. Ponadto w kilku innych miejscach Warszawy zorganizowano kontrmanifestacje i pikiety[40]. Pikiety organizatorzy zapowiadali m.in. na pl. Trzech Krzyży, placu Bankowym i placu Konstytucji. Według relacji prasowych dwie pierwsze składały się z 2-4 osób a na pl. Konstytucji nie było kontrdemonstrantów[41]. Protest przeciw EuroPride miał miejsce też we Wrocławiu, zorganizowany przez ultraprawicową organizację Narodowe Odrodzenie Polski[42]. W związku z licznymi protestami i kontrdemonstracjami trasa parady została zmieniona i skrócona[43].

Parada Równości w 2011[edytuj | edytuj kod]

Organizacją Parady Równości od roku 2011 zajmuje się powołany oddolnie Komitet Organizacyjny, który kontynuować chce tradycje pierwszych Parad. W skład Komitetu wejść może każda osoba chętna, a decyzje w nim podejmowane są w sposób demokratyczny. Komitet nie ma swojego przewodnictwa. Jedyną osobą reprezentującą Komitet jest jej rzecznik prasowy występujący pod pseudonimem Jej Perfekcyjność[44]. Nikt poza tym nie pełni w nim oficjalnych funkcji. Paradę Równości w odświeżonej formule[45] zaplanowano na 11 czerwca 2011[46]. Logotyp i slogan Parady Równości 2011 wybrane został w konkursie przez internautów, a ich autorzy otrzymali nagrody finansowe ufundowane przez członków Komitetu Organizacyjnego. Parada przeszła 11 czerwca 2011 spod Sejmu ulicami Matejki, Piękną, Kruczą, Al. Jerozolimskimi, Marszałkowską na pl. Bankowy. Według organizatorów i służb porządkowych brało w niej udział 4-6 tys. osób. Wśród postulatów parady były między innymi uchwalenie ustawy o związkach partnerskich[47][48]. Parada obyła się bez protestów.

Parada Równości w 2012[edytuj | edytuj kod]

Parada Równości odbyła się w 2012 roku.[49]

Parada Równości w 2013[edytuj | edytuj kod]

Parada Równości odbyła się w 2013 roku.[50]

Parada Równości w 2014[edytuj | edytuj kod]

Parada Równości odbyła się 14 czerwca 2014 roku[51] pod hasłem „Równe prawa - wspólna sprawa”. Uczestnicy opowiedzieli się za realizacją 12 postulatów, wśród których znalazły się postulaty dotyczące praw osób LGBT, osób niepełnosprawnych, obcokrajowców, edukacji równościowej i praw zwierząt. List poparcia dla Parady Równości wystosowała Pełnomocnik Rządu do Spraw Równego Traktowania sekretarz stanu Agnieszka Kozłowska-Rajewicz. List otwarty wystosowało także 27 ambasad akredytowanych w Polsce.

W przemarszu uczestniczyli m.in. ambasadorzy 7 krajów, politycy oraz celebryci, m.in. Agnieszka Holland, Ryszard Kalisz, Anna Grodzka, Robert Biedroń, Ramona Rey, Piotr Pacewicz i Ewa Hołuszko. Paradę Równości otwierał przedstawiciel ambasady Norwegii, która, poprzez mechanizm Funduszy Norweskich, wsparła organizację wydarzenia.

Swoje platformy w przemarszu miały SLD, Twój Ruch i Fundacja im. Stefana Batorego. Ta ostatnia wspierała kampanię Nie Dla Nienawiści a na pokładzie samochodu znalazło się kilkadziesiąt organizacji pozarządowych, które są beneficjentami programu Obywatele Dla Demokracji. Mniejsze pojazdy przygotowały także Partia Zieloni, Amnesty International i Fundacja im. Izabeli Jarugi-Nowackiej.

Paradę Równości poprzedził Festiwal, który rozpoczął się 30 maja i trwał do 17 czerwca. Na dwie godziny przed startem Parady Równości reprezentacja Komitetu Organizacyjnego przed gmachem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej złożona kwiaty pod tablicą upamiętniającą zmarłą w katastrofie pod Smoleńskiem Izabelę Jarugę-Nowacką.

Na trasie przemarszu nie odnotowano żadnych incydentów. Było bezpiecznie i spokojnie. Policja zatrzymała dwie osoby – jedną za rzucenie w Paradę Równości pustym kartonikiem po napoju. Paradujący dotarli po raz pierwszy na Pragę – w nadwiślańskim klubie La Playa odbyła się impreza kończąca marsz – Plaża Równości. Gwiazdami wieczoru były m.in. Izabela Trojanowska i Asteya. Wystąpiły także polskie drag queen – Żaklina i Virgin.

Za organizację Parady Równości, podobnie jak w latach 2011-2013, odpowiadali Jej Perfekcyjność i Łukasz Pałucki z Fundacji Wolontariat Równości

Przypisy

  1. 12 postulatów Parady Równości (pol.). [dostęp 2014-06-16].
  2. WP.pl: Strasburg: polskie władze naruszyły prawa człowieka
  3. Nielegalna Parada Równości przeszła ulicami Warszawy
  4. Polsce niesiem odrodzenie
  5. 5,0 5,1 http://wiadomosci.onet.pl/1341353,2677,kioskart.html Onet.pl: Święto różnorodności Kolorowa parada tolerancji
  6. "10.06.2006: Warszawa: Parada dewiantów-napinaczy"
  7. "3 tys. osób przeszło w Paradzie Równości w Warszawie"
  8. 8,0 8,1 "Prof. Janion w cadillacu". Gazeta Wyborcza, 20 maja 2007. [dostęp 21 maja 2007].
  9. "Parada Równości przeszła ulicami Warszawy". Gazeta Wyborcza, 19 maja 2007. [dostęp 21 maja 2007].
  10. PARADA RÓWNOŚCI 2008. Fundacja Równości, 14 kwietnia 2008. [dostęp 16 maja 2008].
  11. Paradne święto różnorodności
  12. Queertv: Parada Równości 2008: Tęczowa flaga na ambasadzie (Sobota, 7.06.2008)
  13. Parada Równości 2008: Rozmowa z Tomaszem Raczkiem (Sobota, 7.06.2008)
  14. Parada Równości 2008: żyjemy razem, kochamy się, trwamy!
  15. Parada Równości na ulicach Warszawy
  16. Kolorowy i głośny marsz
  17. Stolica: Parada Równości bez zakłóceń
  18. Parada Równości przeszła przez Warszawę
  19. Wręczenie nagród Hiacynt na warszawskim Festiwalu Równości (Piątek, 06.06.08)
  20. PARADA RÓWNOŚCI 2009. Fundacja Równości, 1 czerwca 2009. [dostęp 14 października 2009].
  21. Parada 2009
  22. Homofobia to choroba
  23. Parada Równości 2009
  24. 40 lat równości, 20 lat wolności
  25. Hiacynty 2009
  26. PAP: Homoseksualiści zaleją Warszawę. Tvn24.pl, 27 września 2009. [dostęp 2009-10-19].
  27. 27,0 27,1 Przeszła parada różnorodności
  28. tvnwarszawa.pl, Gazeta Stołeczna: Europride w stolicy. Protesty zalewają ratusz. tvnwarszawa.pl, 2010-07-01. [dostęp 2010-07-02].
  29. 29,0 29,1 PBS DGA: EuroPride – test dla warszawiaków. Gazeta Wyborcza, 9 stycznia 2010. [dostęp 2010-05-01].
  30. Naznaczeni. Mniejszości seksualne w Polsce, raport pod red. prof. Ireneusza Krzemińskiego
  31. PrideHouse 2010 – EuroPride 2010
  32. EuroPride 2010 w Warszawie: ma być nawet 70 tys. ludzi
  33. Ok. 8 tys. osób na paradzie EuroPride 2010
  34. [1]
  35. Warsaw Gay Pride
  36. Dwa i pół tysiąca protestów przeciwko EuroPride – TVN Warszawa
  37. Protestami w Europride. Ratusz: "Nie zakażemy marszu" – TVN Warszawa
  38. Marsz Grunwaldzki przeszedł przez stolicę!
  39. Wprost 24 – Uczestnicy Marszu Grunwaldzkiego obrzucili jajkami przeciwników homofobii
  40. Wprost 24 – 8 tysięcy osób uczestniczyło w warszawskiej EuroPride
  41. http://warszawa.gazeta.pl/warszawa/1,34889,8148373,EuroPride_2010_w_Warszawie__RELACJA_NA_ZYWO_.html?as=3&startsz=x Gazeta Wyborcza – "Relacja na żywo"]
  42. Wrocławskie NOP protestowało przeciw Europride 2010 – MM Moje Miasto
  43. Finisz EuroPride 2010 w Warszawie. Przeczytaj relację z marszu – Polska>
  44. Newsy - To internauci wybiorą logo Parady (...) - Twój tęczowy portal Gejowo.pl
  45. http://www.newsweek.pl/artykuly/sekcje/spoleczenstwo/11-czerwca-parada-rownosci-2011--ma-byc-artystycznie,70361,1
  46. Wstępne informacje o Paradzie Równości 2011 | Parada Równości 2011
  47. Wojciech Karpieszuk: Parada Równości zatrzymała budowę metra!. warszawa.gazeta.pl, 2011-06-12. [dostęp 2011-06-14].
  48. rik, mar, Darek Zalewski, PAP: Parada Równości. "Chrystus dołączyłby do nas - zawsze był z potrzebującymi" [WIDEO]. gazeta.pl, 2011-06-11. [dostęp 2011-06-14].
  49. http://paradarownosci.eu/galeria/parada-2012
  50. http://paradarownosci.eu/galeria/parada-2013
  51. http://wiadomosci.onet.pl/warszawa/parada-rownosci-2014-marsz-w-warszawie-odbedzie-sie-14-czerwca/mtnmk

Źródła internetowe[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Parada Równości