Paradoks Burali-Fortiego
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Paradoks Burali-Forti)
Paradoks Burali-Fortiego – twierdzenie odkryte w 1897 przez ucznia Giuseppe Peano, Cesarego Burali-Fortiego[1], mówiące o tym, iż liczby porządkowe nie tworzą zbioru.
Sformułowanie: Nie istnieje zbiór, którego elementami są wszystkie liczby porządkowe.
Fakt ten można uzasadnić nie wprost – zakładając, że istnieje zbiór
, którego elementami są wszystkie liczby porządkowe, można dojść do sprzeczności. Istotnie, na mocy aksjomatu zastępowania istnieje podzbiór
tego zbioru, złożony wyłącznie ze wszystkich liczb porządkowych. Z własności działań na liczbach porządkowych, zbiory
i 
są liczbami porządkowymi. Wówczas
oraz
, a więc
, co jest sprzeczne z aksjomatem regularności i jednocześnie kończy dowód.
Przypisy
- ↑ Cesare Burali-Forti. Una questione sui numeri transfiniti. „Rendiconti del Circolo Matematico di Palermo”, s. 154–164, 1897. doi:10.1007/BF03015911.
[edytuj] Bibliografia
- Aleksander Błaszczyk, Sławomir Turek. Teoria mnogości, PWN, Warszawa 2007

i 