Parafia św. Barbary w Strumieniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Parafia św. Barbary
kościół parafialny
kościół parafialny
Państwo  Polska
Siedziba Strumień
Adres ul. 1 Maja 9, 43-246 Strumień
Data powołania 20 lutego 1454
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja bielsko-żywiecka
Dekanat Strumień
Kościół Kościół św. Barbary w Strumieniu
Proboszcz ks. Oskar Kuśka
Wspomnienie liturgiczne 4 grudnia
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Parafia św. Barbary
Parafia św. Barbary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia św. Barbary
Parafia św. Barbary
Ziemia 49°54′57,6″N 18°45′47,6″E/49,916000 18,763222Na mapach: 49°54′57,6″N 18°45′47,6″E/49,916000 18,763222
Strona internetowa

Parafia św. Barbary w Strumieniuparafia rzymskokatolicka znajdująca się w Strumieniu. Należy do dekanatu Strumień diecezji bielsko-żywieckiej[1]. W 2005 zamieszkiwało ją ponad 4110 katolików[2].

20 lutego 1454 w liście Jana prymasa i arcybiskupa gnieźnieńskiego wzmiankowany jest tutejszy kościół lub kaplica, opisany jako stary i niszczejący, dlatego też arcybiskup wzywał do budowy nowego kościoła[3]. Podległy był parafii w Wiśle Niemieckiej, a więc znajdował się w granicach diecezji krakowskiej[4]. W oparciu o ten list za zgodą biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego wybudowano we wschodniej (dolnej) części Strumieniu kościół pw. św. Krzyża. Prawdopodobnie po przejęciu okolicy przez księcia cieszyńskiego w 1480 a następnie po podarowaniu jej Mikołajowi Brodeckiemu parafia strumieńska przeszła do diecezji wrocławskiej[4]. Dlatego, że kościół Świętego Krzyża był w złym stanie Mikołaj Brodecki wystarał się o budowę nowego kościoła. Pozwolenie wydał 12 maja 1495 biksup wrocławski Jan IV Roth. Nowy drewniany kościół parafialny miał wezwanie św. Barbary, jego budowę ukończono w 1498, kiedy stary kościół Świętego Krzyża stał się jego filialnym.

W listopadzie 1598 wizytacji kościelnej (pierwszej po soborze trydenckim) dekanatu pszczyńskiego dokonał archidiakon krakowski Krzysztof Kazimirski na zlecenie biskupa Jerzego Radziwiłła. Według sporządzonego sprawozdania kościół w Oppidium Strumien znajdował się w rękach luterańskich[5].

Z parafii wydzielone zostały kolejno parafie w: Zarzeczu (w 1788, obecnie nieistniejąca), Chybiu (1932), Bąkowie (1990) i Zabłociu (1999)[6].

Przypisy

  1. Parafia na stronie diecezji bielsko-żywieckiej
  2. Dwuczęściowy dodatek do gazety Głos Ziemi Cieszyńskiej nr. 44 i 45 z listopada 2005 pt. "Panorama Parafii Katolickich Ziemi Cieszyńskiej"
  3. J. Londzin, 1932, s. 325
  4. 4,0 4,1 Wojciech Kiełkowski: Chybie - dzieje gminy od czasów najdawniejszych do współczesności. Chybie: 2009, s. 39. ISBN 978-83-910611-5-2.
  5. ks. dr Maksymilian Wojtas: Akta wizytacji dekanatów bytomskiego i pszczyńskiego dokonanej w roku 1598 z polecenie Jerzego kardynała Radziwiłła, biskupa krakowskiego. Katowice: Towarzysztwo Przyjaciół Nauk na Śląsku, 1938, s. 110.
  6. Historia Kościoła na stronie parafii

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]