Parafia św. Michała Archanioła w Płońsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia św. Michała Archanioła w Płońsku
Kościół parafialny
Kościół parafialny
Państwo  Polska
Siedziba Płońsk
Adres ul. Płocka 17
Data powołania XIV wiek
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja płocka
Dekanat płoński
Kościół parafialny Kościół św. Michała Archanioła w Płońsku
Proboszcz ks. kan. dr Marek Zawadzki
Wspomnienie liturgiczne św. Michała Archanioła
Położenie na mapie Płońska
Mapa lokalizacyjna Płońska
Parafia św. Michała Archanioła w Płońsku
Parafia św. Michała Archanioła w Płońsku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia św. Michała Archanioła w Płońsku
Parafia św. Michała Archanioła w Płońsku
Ziemia 52°37′20,06″N 20°22′26,65″E/52,622239 20,374069
Strona internetowa

Parafia św. Michała Archaniołarzymskokatolicka parafia położona przy ulicy Płockiej 17 w Płońsku. Parafia należy do dekanatu płońskiego w diecezji płockiej.

Historia parafii[edytuj | edytuj kod]

Parafia powstała w XIV wieku. Od 1 września 2013 roku proboszczem jest ks. kan. Marek Krzysztof Zawadzki dotychczasowy proboszcz parafii św. Zygmunta w Płocku.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Płońsk wymieniony był już w 1065 r. wraz z kościołem grodowym, jaki tam istniał. Podczas wykopalisk prowadzonych w latach 70-tych poprzedniego stulecia na podgrodziu odsłonięto kamienną rotundę z XI w. Murowany kościół parafialny pod wezwaniem św. Michała Archanioła zbudowano prawdopodobnie po lokacji miasta w XIV w. Gotycki kościół wzmiankowany w 1565 r. zlokalizowany był w pobliżu rynku, w XVI w. ufundowano w nim kolegium mansjonarzy. W czasie wojen szwedzkich w połowie XVII w. świątynia została zniszczona i pozostawała w ruinie przez wiek XVIII, a resztki jej rozebrano w latach 1819-1825. W 1779 roku biskup Michał Poniatowski przeniósł parafię do kościoła zakonnego karmelitów trzewiczkowych i powierzył im prowadzenie duszpasterstwa. Rolę tę spełniali do momentu kasacji klasztoru w 1864 roku. Klasztor karmelitów płońskich fundował przed 1417 rokiem Siemowit IV i jego żona Aleksandra. Kościół wzniesiony dla karmelitów pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP być może był fundowany przez Bonę. Uległ zniszczeniu w czasie wojen szwedzkich w połowie XVII w. Odbudowany w połowie XVIII w. przekształcany był w latach 1839, 1865 i 1888. Gruntownie remontowany był w 1935 roku. Prace regotyzacyjne prowadzono w latach 1954-1958. Jest to świątynia późnogotycka, murowana z cegły, orientowana, jednonawowa na planie prostokąta, z wydzielonym prezbiterium i kaplicą od strony północnej. Ołtarz główny neorenesansowy z obrazem Matki Boskiej z Dzieciątkiem malowany na desce, ołtarze boczne późnobarokowe. Po wojnie prace renowacyjne prowadzili ks. Anastazy Rutkowski i ks. Stanisław Kowalczyk, który zbudował nową plebanię. Następny proboszcz, ks. Tadeusz Goleniewski, przeprowadził upiększanie i konserwację świątyni.

Terytorium parafii[edytuj | edytuj kod]

  • Terytorium - ulice:
    Baczyńskiego, Bema, Berlinga, Broniewskiego, Brzechwy, 40-lecia, Gałczyńskiego, Gen. Maczka, Jędrzejewicza, Grunwaldzka (numery 1-43 oraz 2-34), Kolejowa, Konopnickiej, Kościuszki, Krasickiego, Krzywa, Kwiatowa, 1 Maja, Makuszyńskiego, Mickiewicza, Moniuszki, Ogrodowa, Piaskowa, Płocka, Podmiejska, Poprzeczna, Proletariacka, Prosta, Prusa, Przechodnia, Przejazd, Robotnicza, Róży Luksemburg, Rutkowskiego, Rzemieślnicza, Sikorskiego, Plac 15-go Sierpnia, Skarżyńska, Składowa, Słoneczna, Sportowa, 19-go Stycznia, Środkowa, Świerczewskiego, Targowa, Towarowa, Warszawska, Wojska Polskiego, Wolności, Wspólna, Wyspiańskiego, Wyszogrodzka, ZWM, Zaułek, Zawadzkiego, Zduńska, Żeromskiego
  • Terytorium - miejscowości:
    Bońki, Brody, Dalanówek, Ilinek, Ilino, Kluczewo, Pilitowo, Raźniewo, Siedlin, Skarżyn, Strachowo, Strachówek, Strubiny, Szerominek, Ślepowrony, Zawady, Żurawin

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]