Parafia św. Wawrzyńca w Kutnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia Świętego Wawrzyńca
Siedziba Kutno
Adres ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego 4
99-300 Kutno
Data powołania 1301
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja łowicka
Dekanat Kutno – św. Wawrzyńca
Kościół kościół św. Wawrzyńca w Kutnie
Proboszcz Ks. prał. Stanisław Pisarek
Wspomnienie liturgiczne 10 sierpnia – św. Wawrzyńca
Położenie na mapie Kutna
Mapa lokalizacyjna Kutna
Parafia Świętego Wawrzyńca
Parafia Świętego Wawrzyńca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Świętego Wawrzyńca
Parafia Świętego Wawrzyńca
Ziemia 52°13′50″N 19°21′46″E/52,230556 19,362778

Parafia św. Wawrzyńca w Kutnie – rzymskokatolicka parafia, położona w dekanacie Kutno – św. Wawrzyńca, diecezji łowickiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Parafia powstała prawdopodobnie na przełomie XIII i XIV wieku. W dokumencie książąt mazowieckich z 1301 roku na liście świadków figuruje Michał – rektor (czyli pleban) kościoła w Kutnie, pierwszy znany z imienia proboszcz. Dokument z 1301 roku stwierdza istnienie drewnianego kościoła w Kutnie. Pierwszy drewniany kościół spłonął w 1476 roku. Wraz z lokacją nowego miasta Mikołaj Kuciński wystawił nową murowaną świątynię.

Pierwszy kościół murowany[edytuj | edytuj kod]

Nowy wzniesiono z cegły i kamienia w roku 1483 w stylu gotyckim. Świątynia była jednonawowa, oskarpowana, z wyodrębnionym, mniejszym prezbiterium, zamkniętym trójbocznie. Od wschodu wznosiła się czworoboczna wieża, a od strony południowej przylegała do świątynia zakrystia oraz skarbiec. Przy nawie głównej usytuowana została kapliczka św. Anny z bocznym wejściem.

Przy kościele, w bezpośredniej bliskości jego murów istniał cmentarz parafialny na którym chowano zmarłych do końca XVIII wieku. Dziś jest to ścisłe centrum miasta i główna arteria miasta, a o cmentarzu przypomina tablica pamiątkowa na murze kościoła.

Kościół nowożytny[edytuj | edytuj kod]

Kościół w obecnym kształcie został zbudowany przez nadbudowanie na starym kościele nowego[1], większego (stary kościół został następnie rozebrany.

Restauracja po II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej kościół został zdewastowany, okupant urządził w nim magazyn zboża, a przedmioty liturgiczne rozkradziono. Byli w nim także przetrzymywani kutnowscy Żydzi. Oto jak pisał o kościele ksiądz prałat Bronisław Pągowski, któremu w 1945 roku powierzono placówkę:

Do parafii św. Wawrzyńca w Kutnie przybyłem 29 stycznia 1945 roku [miasto wyzwolono 19 stycznia]. Kościół zamieniony został przez Niemców na magazyn zbożowy, był brudny, pełen dziur w dachu i zacieków na stropie z powybijanymi oknami, porozbijanymi ławkami, konfesjonałami i częściowo ołtarzami, bez szat i naczyń liturgicznych, bez bielizny kościelnej. (...) Pierwszą troską moją było doprowadzenie do stanu używalności świątyni parafialnej. Przy pomocy tutejszych parafian, zboże z kościoła zostało wywiezione, konstrukcja drewniano-żelazna rozebrana. Kościół myliśmy kilkakrotnie, gdyż w nim przez kilka dni byli zamknięci Żydzi. Uporządkowałem teren wokół kościoła. (...) Rozebrałem starą plebanię - ruderę[2]

Proboszczowie[edytuj | edytuj kod]

  •  ? – 1775 ks. Stefan Hołowczyc
  • 1775–1808 ks. kanonik Grzegorz Długoborski
  • 1808–1834 ks. kanonik Tomasz Cholewicki
  • 1835–1879 ks. kanonik Franciszek Jabłoński
  • 1874–1883 ks. K. Gołaszewski
  • 1883–1922 ks. infułat Piotr Zbrowski
  • 1923–1942 ks. prałat Michał Woźniak
  • 1945–1967 ks. prałat Bronisław Pągowski
  • 1967–1989 ks. prałat Jan Świtkowski
  • od 1989 ks. prałat Stanisław Pisarek

Przypisy

  1. Cmentarz parafialny w Kutnie Tom I.
  2. Archiwum Diecezji Łowickiej, Kutno św. Wawrzyńca, kartoteka nr 1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]