Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Parznie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rzymskokatolicka Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Rzymskokatolicka Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Siedziba Parzno
Adres 97-415 Parzno
Tel.: 044 631 50 56
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Proboszcz ks. kanonik Tomasz Owczarek
Wspomnienie liturgiczne * uroczystość Najświętszego Serca Jezusowego (obchodzony w pierwszą niedzielę po oktawie Bożego Ciała)
  • św. Anny (obchodzony w niedzielę po 26 lipca)
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Rzymskokatolicka Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Rzymskokatolicka Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rzymskokatolicka Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Rzymskokatolicka Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
Ziemia 51°23′22″N 19°14′57″E/51,389444 19,249167
Strona internetowa

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Parznie w dekanacie zelowskim archidiecezji łódzkiej, w powiecie bełchatowskim. Graniczy z parafiami w: Klukach, Łobudzicach, Zelowie, Pożdżenicach i Wygiełzowie (spośród dekanatu zelowskiego), Restarzewie i Szczercowie (spośród dekanatu szczercowskiego) oraz Bełchatowie (spośród dekanatu bełchatowskiego).

Parafia zrzesza ok. 3 050 wiernych z miejscowości: Parzno, Lubiec, Magdalenów, Kuźnica Lubiecka, Zbyszek, Firlej, Cisza, Roździn, Strzyżewice, Imielnia, Wierzchy Kluckie, Wierzchy Parzeńskie, Emilów, Domiechowice, Zalesna, Wola Mikorska, Adamów, Anastazów, Mikorzyce.

Historia kościoła i parafii[edytuj | edytuj kod]

Wieś Parzno należy do najstarszych osad położonych na terenie dzisiejszej archidiecezji łódzkiej. Miejscowość ta, wraz z pobliskimi Klukami, wspominana jest w bulli papieża Innocentego II z 1136 r. potwierdzającej posiadłości arcybiskupów gnieźnieńskich. Osady te musiały już wtedy mieć swoje znaczenie, skoro zasługiwały na wymienienie ich w dokumencie tak wielkiej rangi. Powstanie parafii w drugiej poł. XII w. czyni okolice Parzna jedną z najstarszych zchrystianizowanych ziem na tym terenie.

Według danych diecezjalnych pierwszą świątynię modrzewiową pw. Wniebowzięcia NMP wzniesiono w Parznie w 1161 r. z fundacji arcybiskupa gnieźnieńskiego. Kronika parafialna, pochodząca z przełomu XVII i XVIII w. podaje, że gruntownie restaurowana była, ciągle ta sama, świątynia w 1800 r. Niepowetowaną stratą parafii, ale i narodową był pożar pięknego modrzewiowego kościółka - staruszka, który spłonął w 1907 r., z nieznanych przyczyn (prawdopodobnie od niegogaszonej świecy). Na jego miejscu znajduje się dziś kapliczka Matki Bożej i dwa potężne świerki.

Według przekazów diecezjalnych parafia została erygowania w 1176 r. przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jana II. Jednak w wykazie arcybiskupów gnieźnieńskich brak hierarchy o takim imieniu w tym okresie. Prawdopodobnie chodzi o jego poprzednika Janika.

Obecny kościół parafialny został wybudowany w latach 1903–1912, w stylu neoromańskim, wg projektu warszawskiego arch. Jarosława Wojciechowskiego i poświęcony przez biskupa włocławskiego Stanisława Zdzitowieckiego (kamień węgielny położony 22 sierpnia 1905 r.). Potrzebę wniesienia tej nowej, murowanej świątyni dostrzegł ówczesny proboszcz, ks. Tomasz Świnarski.

Pod półkolistym prezbiterium kościoła znajduje się krypta świętobliwej Wandy Malczewskiej, mistyczki i wizjonerki, wielkiej Polki, wiejskiej nauczycielki i działaczki społecznej. W 1996 r. rozpoczęto jej proces beatyfikacyjny. Dzięki staraniom ks. kanonika Leszka Drucha, Parafia Parzno to dziś przede wszystkim Sanktuarium Czcigodnej Sługi Bożej Wandy Malczewskiej. Dlatego właśnie kościół w Parznie jest celem pielgrzymek, a nawet centralnych spotkań modlitewnych, w których biorą udział biskupi oraz pielgrzymi z całej Polski.

Wyposażenie kościoła i parafii[edytuj | edytuj kod]

Kościół jest wyposażony m.in. w: ołtarz główny z pięknym tabernakulum, absydę spełniającą rolę nastawy z centralną postacią Najświętszego Serca Pana Jezusa i 12 apostołami, organy 14-głosowe, duży dzwon Stanisław, barokową ambonę z drugiej poł. XVIII w, marmurową chrzcielnicę ufundowaną na początku XX w, dwie rokokowe rzeźby nieznanych Świętych z drugiej poł. XVIII w, eklektyczny krucyfiks z 1826 r. (szkoła niemiecka), dwa boczne ołtarze współczesne z obrazami św. Anny i Matki Boskiej Częstochowskiej.

Na terenie parafii znajduje się cmentarz grzebalny o powierzchni 1,49ha, Muzeum Modlitewnika Polskiego im. Czcigodnej Sługi Bożej Wandy Malczewskiej, które mieści się w budynku starej plebanii z 1880 r. oraz trzy kaplice: w Lubcu, Magdalenowie i Mikorzycach.

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Proboszczowie parafii od 1891r.[edytuj | edytuj kod]

imię i nazwisko daty urzędowania
† ks. Tomasz Świnarski 1891–1913
† ks. Ignacy Lubecki 1913–1918
† ks. Mikołaj Lubowidzki 1918–1925
† ks. Jan Rubaszkiewicz 1925–1930
† ks. Adam Susicki 1930–1931
† ks. Leon Łomiński 1932-1934
† ks. Jan Grodkiewicz 1934–1942 (zm. w Dachau)
1942 - 1945 okres okupacji hitlerowskiej
† ks. Tadeusz Graliński 1945
† ks. Mieczysław Kmita 1945–1947
† ks. Stefan Chmiel 1947–1960
† ks. Władysław Puczyński 1960–1972
ks. Władysław Wójciak 1972–1984 (obecnie przebywa w Domu Księży Emerytów w Łodzi)
ks. Czesław Rosiak 1984–1999 (obecnie Proboszcz Parafii św. Floriana w Pabianicach)
ks. Leszek Druch 1999–2010
ks. Tomasz Owczarek od 2010

Księża, zakonnicy i siostry zakonne pochodzące z Parafii Parzno[edytuj | edytuj kod]

Księża pochodzący z parafii:

  • † ks. Tadeusz Mielczarek, wyśw. 1941;
  • † ks. Wiesław Rośniak, wyśw. 1970;
  • ks. Stanisław Dwornik, wyśw. 1979;
  • ks. Mariusz Kuligowski, wyśw. 2001.

Zakonnicy pochodzący z parafii:

  • ks. Andrzej Szubert - OFM, wyśw. 1976.

Siostry zakonne pochodzące z parafii:

  • s. Stanisława Sudak, 1960 - sercanka;
  • s. Janina [Zofia] Sudak, 1965 - sercanka
  • s. Beata [Dominika] Otolińska, 1992 - albertynka;
  • s. Bogusława [Maria] Kopka, 2011 - nazaretanka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]