Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Lesku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
Kościół parafialny
Kościół parafialny
Siedziba Lesko
Adres Lesko, ulica Kościuszki 10
Data powołania pocz. XVI wieku
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja przemyska
Dekanat Lesko
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
Proboszcz ks. Mieczysław Bąk
Wspomnienie liturgiczne Pierwsza niedziela października (święto Matki Bożej Różańcowej), 17 stycznia - św. Antoniego
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – parafia rzymskokatolicka w Lesku, w archidiecezji przemyskiej, archiprezbiteriat bieszczadzki, dekanat Lesko.

W skład parafii wchodzi Weremień oraz Postołów.

Kościół parafialny początkowo pw. św. Mikołaja jest najstarszą świątynia na terenie polskich Bieszczadów. Kościół został zbudowany z kamienia łamanego na planie krzyża łacińskiego z dwoma kaplicami tworzącymi jego ramiona oraz wieżą z roku 1539. Obok kościoła sytuowana jest wieża późnobarokowa z dzwonnicą której projektantem był Gottfryd Hofman, architekt dóbr leskich od roku 1764.

Fundatorem kościoła był Piotr Kmita marszałek wielki, kasztelan sandomierski, wojewoda sandomierski i krakowski, właściciel miasta i budowniczy zamku Sobień w Lesku.

Lesko, kościół NMP, ołtarz.jpg

W kościele w kaplicy św. Antoniego umieszczono epitafium Franciszka Pułaskiego[1][a], zaś pod kaplicą znajduje się jego niedostępna krypta grobowa.

Tablica pamiątkowa obok krypty Franciszka Pułaskiego, rotmistrza przemyskiego, fundacji Edmund hrabiego z Siecina Krasickiego z 1869

Grupy parafialne[edytuj | edytuj kod]

Żywy Różaniec, Oaza Rodzin, Ministranci

Uwagi

  1. Często mylonego z Franciszkiem Ksawerym Pułaskim, bratem Kazimierza Pułaskiego, poległym, w bitwie pod Łomazami. Błąd powoduje mylny opis na tablicy w kościele w Lesku, sporządzonej w 100-lecie śmierci (1869), łac. ...Casimiri frater... pol. ...brat Kazimierza....

Przypisy

  1. Kronika. „Gazeta Sanocka”, s. 4, Nr 67 z 12 lipca 1896. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]