Parafia Trójcy Przenajświętszej w Chełmie Śląskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia Trójcy Przenajświętszej
Widok na kościół od strony cmentarza
Widok na kościół od strony cmentarza
Siedziba Chełm Śląski
Adres ul. Śląska
Data powołania między 1601 a 1611
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja katowicka
Dekanat Dekanat Lędziny
Proboszcz ks. Piotr Guzy
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Parafia Trójcy Przenajświętszej
Parafia Trójcy Przenajświętszej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Trójcy Przenajświętszej
Parafia Trójcy Przenajświętszej
Ziemia 50°06′41,9″N 19°11′57,2″E/50,111639 19,199222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Parafia Trójcy Przenajświętszej – parafia rzymskokatolicka w Chełmie Śląskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1551 r. zbudowano i poświęcono kaplicę drewnianą pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej. W listopadzie 1598 wizytacji kościelnej (pierwszej po soborze trydenckim) dekanatu pszczyńskiego dokonał archidiakon krakowski Krzysztof Kazimirski na zlecenie biskupa Jerzego Radziwiłła. Według niej kościół w Villa Chełm znajdował się w rękach katolickich[1].

Parafia została erygowana między 1601 a 1611 r.

Pierwotny kościół w Chełmie w XVII wieku był drewniany i posiadał trzy ołtarze. W środku znajdował się obraz Ukrzyżowanego. Kościół miał jedną wieżę z dzwonem a w 1619 roku miał dzwonnicę, w której znajdowały się dwa dzwony i sygnaturka. Pod koniec XVII w. istniejącą kaplicę zastąpiono kościołem murowanym, który powstał dzięki fundacji biskupa Jana Małachowskiego ustanowionej w 1686 r. (konsekrowany 23 kwietnia 1689). Obok barokowego kościoła, po jego południowej stronie, stała drewniana dzwonnica, istniejąca aż do lat 70. XIX wieku. Gruntowny remont kościoła przeprowadzono w latach 1766-1767. Na przełomie XVIII i XIX wieku, obok kościoła powstał cmentarz parafialny z kaplicą pw. św. Piotra. W 1883 r. proboszcz Franciszek Gach podjął się kolejnej rozbudowy kościoła. W zachodniej części kościoła do nawy dobudowano murowany transept, a do niego kruchtę, nad którą pomieszczono chór muzyczny, gdzie postawiono nowe organy. Prace przy pierwszej rozbudowie kościoła trwały aż do 1887 r. Prowadzono je na podstawie projektu budowniczego Lukasa. Rozbudowa z lat osiemdziesiątych XIX wieku zmieniła kościół chełmski z budowli na rzucie prostokąta, w budowie mającą rzut krzyża podłużnego, łacińskiego. Ostatnia przebudowa, a właściwie gruntowny remont, został przeprowadzony w latach 70. ubiegłego wieku.

Autorami obecnego kształtu kościoła byli architekci Koziczynski i Kotz z Pszczyny. Koziczynski prowadził nadzór budowlany z ramienia Rejencji w Opolu, a Kotz był jednym z wykonawców robót budowlanych. Od 1966 r. kościół w Chełmie Śląskim został wpisany do rejestru zabytków województwa katowickiego, jego opis znajduje się także w Katalogu Zabytków Sztuki w Polsce.

0d 1619 r. komendariuszem dla parafii chełmskiej był ks. Blasius Wolbramowicz (Błażej z Wolbromia), a pierwszym proboszczem Wojciech Synowiec mianowany w 1660 r. przez bpa Andrzeja Trzebnickiego; obecnie proboszczem jest ks. Piotr Guzy (od 2000 r. administrator, a od 2001 r. proboszcz).

Grupy parafialne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. ks. dr Maksymilian Wojtas: Akta wizytacji dekanatów bytomskiego i pszczyńskiego dokonanej w roku 1598 z polecenie Jerzego kardynała Radziwiłła, biskupa krakowskiego. Katowice: Towarzysztwo Przyjaciół Nauk na Śląsku, 1938, s. 100–101.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]