Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szymanowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Szymanów, kościół parafialny
Szymanów, kościół parafialny
Siedziba Szymanów (powiat sochaczewski)
Adres ul. Zielona 1, 96-516 Szymanów
Data powołania 1667
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja łowicka
Dekanat dekanat Wiskitki
Kościół Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szymanowie
Proboszcz Ks. Robert Sierpniak
Wspomnienie liturgiczne 14 lutego – św. Walentego, 6 sierpnia – Przemienienie Pańskie, 16 sierpnia – św. Rocha, 6 listopada – św. Leonarda,
brak współrzędnych
Strona internetowa

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szymanowieparafia rzymskokatolicka w Szymanowie. Obsługiwana przez księży diecezjalnych. Została erygowana w 1667 roku.

Przygotowania[edytuj | edytuj kod]

Początki parafii w Szymanowie sięgają XV wieku. Pierwsze starania o fundację parafii podjął w 1444 roku ówczesny właściciel wsi Szymanów (powiat sochaczewski) – Abraham Pawłowski, jednak zamiar ten nie doszedł jednak do skutku.

Powstanie parafii[edytuj | edytuj kod]

Udaną próbę podjął kolejny właściciel Mikołaj Wiktoryn Grudziński (1635-1704) – starosta guzowski, golubski i grzybowski, który doprowadził do kanonicznego erygowania w dniu 12 czerwca 1667 roku przez biskupa poznańskiego Stefana Wierzbowskiego parafii pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szymanowie. Parafia szymanowska była bardzo małą, ponieważ składającą się ze szlacheckiego dworu oraz z jednej tylko wsi o tej samej nazwie, wydzielonej z wcześniej istniejącej parafii Wiskitki. Pierwszym proboszczem został ksiądz Jan Kazimierz Malicki. Pierwsza zachowana statystyka parafii z 1676 roku wylicza w osobnej rubryce „Parafia Szymanowska”, że w miejscowościach „Szymanów et Gay” było łącznie 370 dusz.

Powiększenie parafii[edytuj | edytuj kod]

W 1776 roku ówczesna właścicielka Szymanowa – księżna Barbara Urszula z Duninów Sanguszko (1718-1791) doprowadziła do kanonicznego powiększenia terytorium parafii. Odłączyła ona od parafii Wiskitki wsie: Drzewicz, Oryszew, Duninopol i Miedniewice; od parafii Bolimów miejscowość Nowa Wieś; od parafii Sochaczew wsie Gaj oraz Topołowę; i włączyła je wszystkie w obszar parafii Szymanów. Tej samej dobrodziejce parafia zawdzięcza starania, iż papież wydał w dniu 4 lipca 1776 roku bullę papieską ustanawiającą w parafii 4 odpusty obchodzone na Przemienienie Pańskie (6 sierpnia), na św. Rocha (16 sierpnia), na św. Leonarda (6 listopada) i na św. Walentego (14 lutego) każdego roku.

Kościół parafialny[edytuj | edytuj kod]

Rozbudowa oraz przebudowa pierwotnego kościoła parafialnego według projektu archidiecezjalnego architekta Konstantego Wojciechowskiego (1841-1910), który z czasem był za mały do pomieszczenia wszystkich parafian przeprowadzone zostały w latach 1893-[1907. Kościół wydłużono o 20 łokci, rozbudowano nawy boczne, dobudowano od frontu dwie wieże, zmieniono wygląd ołtarza głównego, w którym zamieniono obraz Wniebowzięcia N.M.P. na rzeźbioną scenę Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego, dobudowano do trzech już istniejących dwa dalsze ołtarze i zmieniono wystrój świątyni. W ten sposób świątynia nabrała kształtów, w jakich przetrwała do dziś.

Klasztory[edytuj | edytuj kod]

Na terenie parafii znajduje się od 1907 roku klasztor sióstr niepokalanek, gdzie w kaplicy – sanktuarium odbiera cześć figura Matki Bożej Jazłowieckiej. W latach 1776-1919 na terenie parafii znajdowało się również sanktuarium Świętej Rodziny w Miedniewicach, które w latach 1776-1864 prowadzili ojcowie reformaci. W Oryszewie – wsi należącej do parafii – od 1911 do 1927 roku był dom opieki prowadzony przez siostry szarytki.

Matka Boska Szymanowska[edytuj | edytuj kod]

Matka Boska Szymanowska

W parafii znajduje się również wizerunek Matki Boskiej Szymanowskiej, ale dla tego wizerunku używane są także nazwy: Matka Boska Różańcowa, Matka Boska Łaskawa, Matka Pocieszenia, Pani Ziemi Szymanowskiej oraz Matka Boska z Dzieciątkiem. Jest to najstarszy, pochodzący z XVII wieku obraz wotywny, który jest w parafii od samego jej początku. Obraz nie był oficjalnie koronowany przez kościelne władze, mimoi to na obrazie umieszczone są złocone korony.

Proboszczowie[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Kazimierz Malicki 1667-1694
  2. Piotr Stanisław Kostkowski 1694-1725
  3. Albert Prusak 1725-1725
  4. Kazimierz Dziewulski 1725-1739
  5. Adam Antoni Markiewicz 1739-1756
  6. Tomasz Chojecki 1756-1759
  7. Józef Wandowski 1759-1771
  8. Piotr Wilczyński 1771-1773
  9. Antoni Tadeusz Michniewski 1774-1776
  10. Jakub Tadeusz Dziewanowski 1776-1777
  11. Adam Tomasz Królikiewicz 1777-1826
  12. Melchior Gromulski 1826-1871
  13. Franciszek Marcinkowski 1871-1888
  14. Antoni Brauliński 1888-1893
  15. Franciszek Sadowski 1893-1898
  16. Jan Tarnowski 1898-1919
  17. Wincenty Siedlecki 1919-1947
  18. Eugeniusz Garwacki 1947-1964
  19. Stanisław Królik 1964-1969
  20. Stanisław Baranowski 1969-1975
  21. Czesław Przetacznik 1975-1983
  22. Kazimierz Rybak 1983-1987
  23. Czesław Aulich 1987-1992
  24. Paweł Flaszczyński 1992-2009
  25. Robert Sierpniak od 2009

Ludzie związani z parafią Szymanów[edytuj | edytuj kod]

Terytorium parafii[edytuj | edytuj kod]

Terytorium parafii Szymanów obejmuje: Duninopol, Elżbietów, część Gaju, Hermanów, Janówek, Maurycew, część Nowego Oryszewa, Oryszew Osadę, Pawłówek, Podbuszyce, Podoryszew, Skrzelew oraz Szymanów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hermanowicz Stanisław, Parafia Wiskitki, “Wiadomości Archidiecezjalne Warszawskie” 1957, R 39, nr. 9, s. 348-359
  • Informator Archidiecezji Warszawskiej 2008/2009, Warszawa 2008
  • Informator Diecezji Łowickiej 2007/2008, Łowicz 2007
  • Janecki Łukasz, Dzieje parafii pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szymanowie, Szymanów 2009, s. 192,
  • Kronika parafii Szymanów, pisana od 1868 roku,
  • Kwiatkowski Bogusław, Parafie dawnego dekanatu sochaczewskiego, Paprotnia 1998
  • Łukaszewicz Józef, Krótki opis historyczny kościołów parochialntch, kościołków, kaplic, klasztorów, szkółek parochialnych, szpitali i innych zakładów dobroczynnych w dawnej dyecezyi poznańskiej, Poznań 1863
  • Staniak Piotr, ks., Guzów i okolica, Guzów 1998