Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zagórzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Kościół parafialny
Kościół parafialny
Siedziba Zagórz
Adres ul. Piłsudskiego 137, 38-540 Zagórz
Data powołania 1750
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja przemyska
Dekanat Sanok II
Kościół Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zagórzu
Filie Kaplica Miłosierdzia Bożego w Zasławiu
Proboszcz ks. Józef Kasiak
Wspomnienie liturgiczne Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny, Nawiedzenie Świętej Elżbiety
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zagórzu (łac. Parochia Ritus Latini In Zagórz) — parafia rzymskokatolicka pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zagórzu należąca do dekanatu Sanok II w archidiecezji przemyskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Parafia rzymskokatolicka w Starym Zagórzu została wyodrębniona z parafii Matki Boskiej Gromnicznej w Porażu, co było naturalną konsekwencją konsekracji nowego kościoła. Wcześniej bo w 1697 ustanowiono tu prebendę, której uposażenie powiększył w 1724 kasztelan biecki Piotr Konstanty Stadnicki. Istnieją też podstawy, by sądzić, że stała tu niegdyś gotycka kaplica filialna parafii w Porażu – legenda przypisuje jej fundację Kazimierzowi Wielkiemu.

W 1730 ukończono budowę klasztoru oo. Karmelitów Bosych na wzgórzu nad Osławą (od tego czasu nazwanym Mariemontem), co pozwoliło zakonnikom na pracę duszpasterską wśród mieszkańców Zagórza. W 1750 biskup przemyski Wacław Hieronim Sierakowski na prośbę Józefa z Tęczyna Ossolińskiego i jego żony Teresy ze Stadnickich ustanowił w Zagórzu parafię, do której od początku należały: Zagórz, Wielopole i Zasław.

W przeszłości zasięg terytorialny parafii oraz liczba wiernych była znacznie większa niż obecnie. W 1990 z parafii zagórskiej wydzieliła się jej północna, bardziej zaludniona część obejmująca Nowy Zagórz tworząc nową parafię pw. św. Józefa Robotnika[1].

Obecnie[edytuj | edytuj kod]

W skład parafii wchodzą: Stary Zagórz, Wielopole oraz Zasław choć w tym ostatnim istnieje kaplica filialna, w której odprawiane są regularnie nabożeństwa. Od 2003 parafia wydaje własny miesięcznik Verbum. W parafii działają: Parafialna Rada Duszpasterska, ministranci, lektorzy, schola oraz chór młodzieżowy[2].

Własność parafii[edytuj | edytuj kod]

Dom zakonny i przedszkole
Dom Opieki im. św. Brata Alberta. Widok od ulicy Gubrynowicza
  • Kościół parafialny

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Księgi metrykalne parafii rzymskokatolickiej pw. Wniebowzięcia NMP w Zagórzu, manuskrypt w jęz. łacińskim, Parafia Wniebowzięcia NMP w Zagórzu
  • Kułakowska-Lis Joanna, Tarnawski Jerzy (współautorzy), Sanktuarium Matki Bożej w Zagórzu, Zagórz 2007

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]