Paragonit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paragonit
ParagoniteWithGarnet 3392.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny glinokrzemian sodu i glinu
NaAl2[(OH, F)2/AlSi3O10]
Twardość w skali Mohsa 2-2,5
Przełam nierówny
Łupliwość doskonała jednokierunkowa
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,76-2,88 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa bezbarwny, srebrzysty w odcieniach
Rysa biała
Połysk perłowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Paragonitminerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy mik. Należy do grupy minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.

Nazwa pochodzi od gr. paragein = wprowadzać w błąd; przez długi czas był błędnie uważany za odmianę talku.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy niewielkie kryształy o pokroju płytkowym. Występuje w skupieniach łuskowych, blaszkowych, zbitych (cossait). Jest giętki, sprężysty, przezroczysty. Wyglądem przypomina muskowit, czasami talk. Jego identyfikacja wymaga zastosowania metod rentgenowskich lub wykonania szczegółowej analizy chemicznej.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Składnik skał metamorficznych, łupkach mikowych, gnejsie, żyłach kwarcu. Współwystępuje z dystenem, staurolitem, muskowitem, chlorytem, andaluzytem, korundem.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: został stwierdzony w łupkach łyszczykowych w Górach Izerskich.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • interesuje kolekcjonerów,
  • po zmieleniu służy jako posypka do papy,
  • jest wypełniaczem środków ochrony roślin.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

lepidolit, flogopit, muskowit, serycyt.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
  • A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geolog. 1965 r
  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993 r.
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]