| Paraheksyl |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
| 3-heksylo-1-hydroksy-7,8,9,10-tetrahydro-6,6,9-trimetylo-6H-dibenzo-[b,d]-piran |
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| Synhexyl |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C22H32O2 |
| Masa molowa |
328,49 g/mol |
| SMILES |
|
CCCCCCC1=CC2=C(C3=C(CCC(C3)C)C(O2)(C)C)C(=C1)O
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
117-51-1 |
| PubChem |
8334[1] |
| Niebezpieczeństwa |
| Zagrożenia (GHS) |
|
|
Wiarygodne źródła klasyfikacji tej substancji
wg kryteriów systemu GHS są niedostępne. |
| Zagrożenia (UE) |
|
|
Wiarygodne źródła klasyfikacji tej substancji
wg europejskich kryteriów są niedostępne. |
|
|
| Klasyfikacja |
| Legalność w Polsce |
substancja psychotropowa grupy I-P |
Paraheksyl – organiczny związek chemiczny z grupy psychoaktywnych kannabinoidów, syntetyczny analog tetrahydrokannabinolu (THC). Paraheksyl został otrzymany po raz pierwszy w 1949 roku podczas badań nad THC – głównym psychoaktywnym składnikiem marihuany[2].
Substancja ta jest zbliżona strukturalnie do terahydrokannabinolu i wywołuje podobne efekty, charakterystyczne dla agonistów receptorów kannabinoidowych[3].
|
Kannabinoidy |
|
| Kannabinoidy roślinne |
|
|
| Kannabinoidy syntetyczne |
|
|
| Metabolity kannabinoidów |
|
|
| Endokannabinoidy |
|
|