Parasolnik (roślina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parasolnik
Diphylleia grayi
Diphylleia grayi
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina berberysowate
Rodzaj parasolnik
Nazwa systematyczna
Diphylleia A. Michaux
Fl. Bor.-Amer. 1: 203. t. 19-20. 19 Mar 1803[2]
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Parasolnik (Diphylleia) – rodzaj bylin z rodziny berberysowatych (Berberidaceae). Obejmuje 3 gatunki. D. grayi rośnie w Japonii, D. sinensis w chińskiej prowincji Junnan, a D. cymosa w Paśmie Błękitnym w Stanach Zjednoczonych. Gatunek północnoamerykański jest rośliną ozdobną sadzoną na terenach parkowych, gatunki azjatyckie są delikatniejsze i rzadziej uprawiane[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiatostan Diphylleia cymosa
Pokrój
Byliny o pędzie osiągającym 1 m wysokości, wyrastającym z tęgiego kłącza[3], z którego wyrastają też grube korzenie[4].
Liście
Dwa okazałe skrętoległe i ogonkowe. Liście dłoniasto podzielone, tylko u D. grayi liść łodygowy jest tarczowaty, na brzegu ostro klapowany[3]. Liście mniej lub bardziej pokryte są włoskami jednokomórkowymi[4].
Kwiaty
Liczne (do 70), skupione w baldachowatym kwiatostanie. Okwiat 3-krotny, o średnicy 2 cm. Jasnozielonych lub białych działek kielicha jest 6 (dwa okółki), ale szybko odpadają. Białych płatków jest 6 i tyle samo jest także pręcików. Słupek pojedynczy z górną zalążnią jednokomorową, krótką szyjką i spłaszczonym znamieniem[3].
Owoce
Ciemnoniebieskie jagody z 1 lub 2 czerwonymi nasionami[3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pozycja systematyczna według APweb

Rodzaj należy do podrodziny Podophylloideae, rodziny berberysowatych (Berberidaceae) zaliczanej do jaskrowców (Ranunculales)[1].

Gatunki[5][6]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-06-01].
  2. Dysosma. W: Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian National Museum of Natural History. [dostęp 2013-06-01].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Roger Philips, Martyn Rix: The Botanical Garden. Vol. 2. Perennials and annuals. London: Macmillan, 2002, s. 60. ISBN 0333748905.
  4. 4,0 4,1 Junsheng Ying, David E. Boufford & Anthony R. Brach: Diphylleia (ang.). W: Flora of China [on-line]. eFloras.org. [dostęp 2013-06-01].
  5. Diphylleia. The Plant List. [dostęp 2013-06-01].
  6. Wiesław Gawryś: Słownik roślin zielnych. Kraków: Officina Botanica, 2008, s. 97. ISBN 978-83-925110-5-2.