Paraxerus cepapi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paraxerus cepapi[1]
A. Smith, 1836
Paraxerus cepapi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórkokształtne
Rodzina wiewiórkowate
Podrodzina Xerinae
Plemię Protoxerini
Rodzaj Paraxerus
Gatunek Paraxerus cepapi
Podgatunki[2]
  • P. cepapi bororensis
  • P. cepapi carpi
  • P. cepapi cepapoides
  • P. cepapi chobiensis
  • P. cepapi phalaena
  • P. cepapi quotus
  • P. cepapi sindi
  • P. cepapi soccatus
  • P. cepapi yulei
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Paraxerus cepapi – gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae), występujący w Afryce. Zamieszkuje południowo-zachodnie tereny Tanzanii, południową część Mozambiku, zachodnią i południowo-wschodnią Angolę, oraz północno-wschodnią Namibię. Spotykany bywa także w Kongu, Botswanie, Malawi, Zambii i w Zimbabwe[3].

Budowa ciała[edytuj | edytuj kod]

P. cepapi jest gryzoniem o średniej wielkości. Ciało ma smukłą budowę – przy długości tułowia (wraz z głową) od 17,2 cm (samica) do 17,7 cm (samiec) – waży tylko 186–189,2 g. Ogon jest puszysty, długi – o wymiarze około 16,9 cm[4].

Cykl życiowy[edytuj | edytuj kod]

Ciąża u P. cepapi trwa od 56 do 58 dni. Miot nie jest liczny, zazwyczaj rodzą się dwa młode, które w chwili narodzin są stosunkowo dobrze rozwinięte[5]. Po ośmiu dniach życia otwierają oczy, a po 19 dniach zaczynają już opuszczać rodzinne gniazdo[6]. Samica karmi je mlekiem przez pierwsze 4 do 6 tygodni życia. Samica jest płodna już zaraz po porodzie. Nowy miot może przyjść na świat już po 62 dniach od poprzedniego porodu[5].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

P. cepapi jest gatunkiem wiodącym stadny, nadrzewny tryb życia. Spośród drzew najchętniej do zamieszkania wybiera Colophospermum mopane lub gatunki należące do rodzajów akacja, migdałecznik lub Combretum, w których stosunkowo łatwo mu znaleźć dziuplę[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paraxerus cepapi w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Paraxerus cepapi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 27 listopada 2011]
  3. 3,0 3,1 3,2 Paraxerus cepapi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Virginia Hayssen. Patterns of Body and Tail Length and Body Mass in Sciuridae (Appendix 1). „Journal of Mammalogy”. 89 (4), s. 852–873, 2008. doi:10.1644/07-MAMM-A-217.1. ISSN 00222372 (ang.). 
  5. 5,0 5,1 N. Mason, B. Lundrigan: Paraxerus flavovittis. Animal Diversity Web, 2007. [dostęp 2011-12-16].
  6. Richard W Thorington, Katie Thorington: Squirrels: the animal answer guide. Baltimore: JHU Press, 2006. ISBN 0-8018-8402-0.