Parejazaury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Parejazaury
Pareiasauridae
Lydekker, 1889
Scutosaurus karpinskii z muzeum późnego permu Rosji
Scutosaurus karpinskii z muzeum późnego permu Rosji
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada anapsydy
Rząd Procolophonomorpha
Podrząd Procolophonia
Rodzina parejazaury
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Parejazaury (Pareiasauridae) - grupa gadów, które żyły w środkowym i górnym permie (270 do 251 mln lat temu). Początkowo występowały w dzisiejszej południowej Afryce, a później rozprzestrzeniły się na Europę i Azję (istniał wtedy superkontynent Pangea). W swojej epoce były największymi i najcięższymi zwierzętami lądowymi. Wymarły podczas wielkiego wymierania pod koniec permu.

Różne rodzaje osiągały długość od 60 centymetrów (Elginia) do 3 metrów. Masa dużych form (Scutosaurus i Pareiasaurus) sięgała prawdopodobnie 600 kilogramów. Parejazaury miały masywne, niezgrabne ciało, krępe nogi i krótki ogon. Głowa i części ciała były, prawdopodobnie dla ochrony przed drapieżnikami, zaopatrzone w kostne kolce i pancerne płyty. Potencjalnymi drapieżcami były gorgonopsy z rzędu terapsydów. Parejazaury były roślinożercami, ich zęby przypominały zęby roślinożernych legwanów.

Do niedawna uważano, że żółwie są żyjącymi parejazaurami. Pancerz żółwi miał się rozwinąć z płytek kostnych parejazaurów. Nowe badania sugerują jednak, że żółwie są bliższe pozostałym współczesnym gadom.

Rodzaje[edytuj | edytuj kod]