Parietaria lekarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parietaria lekarska
Parietaria lekarska: zdjęcie
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina pokrzywowate
Rodzaj parietaria
Gatunek parietaria lekarska
Nazwa systematyczna
Parietaria officinalis L.
Sp. pl. 2:1052. 1753

Parietaria lekarska, pomurnik lekarski (Parietaria officinalis L.) – gatunek rośliny z rodziny pokrzywowatych. Pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego i środkowej Europy[2]. W Polsce jest dość rzadki, archeofit[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Bylina osiągająca do 80, rzadko do 100 cm wysokości. Pęd jest nierozgałęziony lub słabo rozgałęziony, prosto wzniesiony i krótko owłosiony[4].
Liście
Bez przylistków, o długości do 10 cm, rzadko nieco dłuższe, o szerokości do 4 cm. Blaszka liściowa całobrzega, kształtu jajowatolancetowatego, zaostrzona, z wierzchu błyszcząca, ciemnozielona, od spodu jaśniejsza. Naga lub skąpo owłosiona. Ogonek liściowy krótszy od blaszki[4],
Kwiaty
Niewielkie, zielonkawe, zebrane w kuliste, gęste kwiatostany. Występują zarówno kwiaty obupłciowe, jak i żeńskie. Okwiat czterolistkowy, zielony do 3 mm długi[4].
Owoc
Jednonasienny orzeszek[4].

Biologia - ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na przydrożach, przypłociach i siedliskach ruderalnych, także na dworcach kolejowych. Kwitnie od czerwca do października[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

  • Nazwa parietaria pochodzi od łacińskiego słowa ściana, co odnosi się do głównego siedliska tej rośliny (pęknięcia murów).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ben-Erik Wyk van, Michael Wink: Rośliny lecznicze świata. Wroclaw: MedPharm Polska, 2008. ISBN 978-83-60466-51-3.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-19].
  2. Taxon: Parietaria officinalis L.. W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. [dostęp 2015-05-16].
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Adam Jasiewicz (red.): Flora Polski. Rośliny naczyniowe. Tom III. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 1992, s. 78-79. ISBN 83-85444-06-8.