Park Narodowy „Bory Tucholskie”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Park Narodowy „Bory Tucholskie”
Światowe rezerwaty biosfery
POL Park Narodowy "Bory Tucholskie" LOGO.svg
Logo parku
Witacz w Parku Narodowym Bory Tucholskie 03.07.10 p.jpg
Położenie województwo pomorskie
Data utworzenia 1 lipca 1996
Powierzchnia
- leśna
- uprawna
- wodna
46,13 km²
39,35 km²
0,39 km²
5,3 km²
Pow. ochrony
- ścisłej

3,24 km²
Powierzchnia otuliny 129,8 km²
Siedziba Charzykowy
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Park Narodowy „Bory Tucholskie”
Park Narodowy „Bory Tucholskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Narodowy „Bory Tucholskie”
Park Narodowy „Bory Tucholskie”
Ziemia 53°43′58″N 17°30′30″E/53,732778 17,508333Na mapach: 53°43′58″N 17°30′30″E/53,732778 17,508333
Mapa parku
Map of Bory Tucholskie National Park.png
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa parku
Portal Portal Ochrona środowiska

Park Narodowy „Bory Tucholskie” – utworzony w 1996 r.[1], jest jednym z 23 parków narodowych na terenie Polski. Park znajduje się na terenie województwa pomorskiego, w powiecie Chojnickim, w granicach gmin Chojnice i Brusy. Siedzibą jest miejscowość Charzykowy, położona 3 km od Chojnic.

Krajobraz i budowa geologiczna[edytuj | edytuj kod]

Jedna z wydm (dawniej pas przeciwpożarowy) w południowej części parku
Fragment Jeziora Wielkie Gacno

Obszar parku został ukształtowany w czasie stadiału bałtyckiego zlodowacenia północnopolskiego. Występują w nim głównie równiny sandrowe, wytopiska i rynny. W granicach parku znajduje się największe skupisko wydm śródlądowych w Borach Tucholskich. Charakterystycznym elementem ukształtowania terenu są także rynny polodowcowe o przebiegu południkowym. Przykładem jest Rynna Jeziora Charzykowskiego, stanowiącego fragment zachodniej granicy parku. Wytopiska, powstałe w wyniku topnienia martwego lodu, przybrały kształt kotłów, lejków lub nieregularnych obniżeń terenu.

W obrębie parku znajduje się 21 jezior, z których największe i najgłębsze to Jezioro Ostrowite. Siedem z nich jest ze sobą połączone i tworzą ciąg nazwany Strugą Siedmiu Jezior. Cztery jeziora – Wielkie Gacno, Małe Gacno, Nierybno i Głuche to jeziora lobeliowe.

W parku przeważają gleby bielicowe. Na skałę macierzystą składa się piasek sandrowy i lodowcowy, czasem glina zwałowa, w pobliżu rzek dominują osady akumulacyjne.

Flora[edytuj | edytuj kod]

W parku dominują siedliska borowe, w tym bory suche, z występującymi obok nich siedliskami bagiennymi. Rośnie tu wiele rzadkich gatunków. Spotykane są także rośliny reliktowe z okresu lodowcowego i polodowcowych. Zalicza się do nich m.in. fiołek torfowy, grążel drobny, gwiazdnica grubolistna, skalnica torfowiskowa, trzcinnik prosty, turzyca strunowa, zimoziół północny, żurawina drobnolistkowa, wyblin jednolistny, grzybienie północne i nasięźrzał pospolity.[potrzebne źródło]

Przypisy

  1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 maja 1996 r. ws. utworzenia Parku Narodowego „Bory Tucholskie” (Dz. U. z 1996 r. Nr 64, poz. 305)