Park Narodowy Desembarco del Granma
| Park Narodowy Desembarco del Granmaa |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Kraj |  Kuba |
| Typ | przyrodnicze |
| Spełniane kryterium | IV, V |
| Charakterystyka | #889 |
| Regionb | Ameryka Łacińska i Karaiby |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1999 na 23. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Park Narodowy Desembarco del Granma (hiszp. Parque National Desembarco del Granma) - park narodowy w południowo-wschodniej części Kuby, od 1999 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Powierzchnia parku wynosi 261,8 km², utworzono go w 1986 roku.
Wzdłuż wybrzeży Morza Karaibskiego i zatoki Guacanayabo ciągną się tu wysokie, skaliste klify i wypłukiwane przez wodę morską jaskinie. Park jest siedliskiem wielu gatunków ptaków, m.in. kormoranów, czapli i mew. Równolegle do wybrzeży przebiega rafa koralowa.
Historia [edytuj]
Nazwa parku pochodzi od jachtu Granma, którym Fidel Castro, Che Guevara i Raúl Castro wraz z poplecznikami przypłynęli na Kubę w 1956 roku i wzniecili rewolucję kubańską. W miejscu ich lądowania na wyspie stoi dziś pomnik, a w pobliżu działa niewielkie muzeum. Stoi tu także naturalnych rozmiarów replika jachtu. W parku, przy przylądku Cabo Cruz - najdalej na południe wysuniętym miejscu wyspy - leży niewielka wioska rybacka z XIX-wieczną latarnią morską.
W niewielkiej odległości od wioski natrafiono na pozostałości cywilizacji Sibonejów sprzed 5 tysięcy lat. Ludzie ci zamieszkiwali tutejsze przybrzeżne jaskinie, żywiąc się rybami i mniejszymi zwierzętami. W kilku jaskiniach odkryto wykonane przez nich malowidła i prymitywne rzeźby.
Bibliografia [edytuj]
- Kuba, seria: Podróże marzeń, Mediaprofit, Warszawa 2005, ISBN 83-60174-11-3, str. 281-282
