Park Narodowy Desembarco del Granma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 19°53′00″N 77°38′00″W/19,883333 -77,633333

Park Narodowy Desembarco del Granmaa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj  Kuba
Typ przyrodnicze
Spełniane kryterium IV, V
Charakterystyka #889
Regionb Ameryka Łacińska i Karaiby
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1999
na 23. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Park Narodowy Desembarco del Granma (hiszp. Parque Nacional Desembarco del Granma) - park narodowy w południowo-wschodniej części Kuby, od 1999 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Powierzchnia parku wynosi 261,8 km², utworzono go w 1986 roku.

Wzdłuż wybrzeży Morza Karaibskiego i zatoki Guacanayabo ciągną się tu wysokie, skaliste klify i wypłukiwane przez wodę morską jaskinie. Park jest siedliskiem wielu gatunków ptaków, m.in. kormoranów, czapli i mew. Równolegle do wybrzeży przebiega rafa koralowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa parku pochodzi od jachtu Granma, którym Fidel Castro, Che Guevara i Raúl Castro wraz z poplecznikami przypłynęli na Kubę w 1956 roku i wzniecili rewolucję kubańską. W miejscu ich lądowania na wyspie stoi dziś pomnik, a w pobliżu działa niewielkie muzeum. Stoi tu także naturalnych rozmiarów replika jachtu. W parku, przy przylądku Cabo Cruz - najdalej na południe wysuniętym miejscu wyspy - leży niewielka wioska rybacka z XIX-wieczną latarnią morską.

W niewielkiej odległości od wioski natrafiono na pozostałości cywilizacji Sibonejów sprzed 5 tysięcy lat. Ludzie ci zamieszkiwali tutejsze przybrzeżne jaskinie, żywiąc się rybami i mniejszymi zwierzętami. W kilku jaskiniach odkryto wykonane przez nich malowidła i prymitywne rzeźby.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kuba, seria: Podróże marzeń, Mediaprofit, Warszawa 2005, ISBN 83-60174-11-3, str. 281-282