Park Narodowy Eifel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Park Narodowy Eifel
Kermeter.jpg
Widok na park
Położenie Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy
Data utworzenia 1 stycznia 2004
Powierzchnia 107 km²
Długość szlaków turystycznych 240 km
Siedziba Schleiden-Gemünd
Położenie na mapie Nadrenii Północnej-Westfalii
Mapa lokalizacyjna Nadrenii Północnej-Westfalii
Park Narodowy Eifel
Park Narodowy Eifel
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Park Narodowy Eifel
Park Narodowy Eifel
Ziemia 50°37′00″N 6°26′00″E/50,616667 6,433333Na mapach: 50°37′00″N 6°26′00″E/50,616667 6,433333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa parku
Portal Portal Ochrona środowiska
Park z lotu ptaka

Park Narodowy Eifel (niem. Nationalpark Eifel) – jeden z 14 parków narodowych na terenie Niemiec i jedyny park w Nadrenii Północnej-Westafalii.

Głównym zadaniem Parku Narodowego Eifel jest ochrona roślin, zwierząt i ich siedlisk, oraz działanie zgodne z określeniami Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (w skrócie IUCN). Wymaganiami IUCN jest to, aby 75% powierzchni parku narodowego pozostało nienaruszone przez człowieka – w ciągu 30 lat od powstania parku narodowego.

Ponad 10 000 hektarowy park obejmuje zbiornik Urft sąsiadujący z dawnym terenem wojskowym do szkolenia Dreiborn Plateau, który był wykorzystywany przez Belgijskie Siły Zbrojne i żołnierzy NATO. Obszar ten tworzy około 3300 hektarów całej powierzchni parku i jest otwarte dla publiczności od 1 stycznia 2006.

Geograficzne położenie parku[edytuj | edytuj kod]

Park narodowy leży w południowo-zachodniej części, kraju związkowego, Nadrenii Północnej-Westfalii. Park jest północnej części regionu Eifel, pomiędzy Nideggen od północy, Gemünd na południu i belgijskiej granicy na południowym zachodzie. Eifel graniczy od północnego zachodu z rzeką Rur.

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Park Narodowy Eifel jest domem dla ponad 900 gatunków zwierząt i roślin zagrożonych na czerwonej liście.

Flora[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu i na początku maja, łąki narcyzów toną w żółci. Naturalne występowanie dzikich narcyzów jest rzadkie. Narcyzy w naturalnych warunkach rosną w dolinach rzecznych, w tym w Parku Narodowym Eifel, który jest większym z dwóch złóż narcyzów w Niemczech. Głównymi drzewami w Eifel są buki, graby i brzozy. Na terenie parku występują również kosmatki i inne rośliny zielone.

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej znanymi zwierzętami występującymi w parku są:

  • żbiki w parku populacja parku wynosi około 50 sztuk żbików,
  • jelenie są największymi zwierzętami parku, który jest domem dla około 1000 egzemplarzy,
  • bobry w Eifel wymarły w latach 80., lecz po jakimś czasie kilka egzemplarzy bobra europejskiego zostało przywiezione tam z Polski. Teraz bobry można spotkać prawie na całym terenie parku,
  • rysie są największymi kotami na terenie parku. Jednak turyści nie muszą się niczego obawiać, ponieważ rysie są bardzo nieśmiałe i trzeba mieć wielkie szczęście aby spotkać rysia w środowisku naturalnym[styl do poprawy],
Grupa perłoródek rzecznych – jedynych małży występujących w parku

Prócz tego w parku jest ponad 1300 gatunków chrząszczy, 15 gatunków nietoperzy i prócz tego wiewiórki, żaby, czaple, salamandry, jaszczurki, itp.

Szlaki[edytuj | edytuj kod]

W parku jest około 240 km szlaków. Rowerzyści mogą korzystać ze 104 kilometrów tej trasy. Jeżeli w zimie jest wystarczająco śniegu, 5 kilometrów trasy jest odcięta dla narciarzy biegowych.

Na szlakach w dawnym Plateau Dreiborn istnieje niebezpieczeństwo, spowodowane dawnymi kopalniami, które mogą być, pozostawione na boku ścieżki.

Wrota Parku i informacja turystyczna[edytuj | edytuj kod]

W celu zwiększenia się liczby odwiedzających i zapewnienia lepszej informacji turystycznej, krajowe systemy zarządzania parkiem, zbudowały cztery bramy do parku. Bramy są otwarte codziennie, a wejście jest bezpłatne. Oprócz podstawowych informacji każde Centrum Informacji oferuje inny motyw. Przy bramie Rurberg w Eiserbachdamm mottem jest żyła życia przyrody (niem.Lebensadern der Natur) i woda jest głównym tematem wystawy stałej. W Gemünd odwiedzający przeżywa historię lasu przy Bramie Kurgarten. W Heimbach głównym tematem są tajemnice lasu (Waldgeheimnisse). Przy bramie w Höfen centralnym punktem są łąki narcyza.

Zwiedzanie z przewodnikiem[edytuj | edytuj kod]

Park oferuje regularne i darmowe wycieczki z wyszkolonym przewodnikiem. Goście mogą wybierać spośród co najmniej ośmiu różnych wycieczek w każdym tygodniu. Rezerwacje nie są konieczne. Po drodze przewodnik nie tylko uczy różnych rzeczy, ale także opowiada anegdoty i swoje własne doświadczenia.

Filmy[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku o parku nakręcono 45-minutowy film dokumentalny.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Carl Brenders: Ptaki drapieżne Europy. Paris: Hachette, 1979.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Preisner: Parki Narodowe Świata. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2008.
  • Magdalena Hildebrant: Szkolna Encyklopedia Geografii. Warszawa: Świat Książki, 2005.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]