Park Narodowy Góry Cooka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park Narodowy Góry Cooka
Lista światowego dziedzictwa UNESCO
Położenie Alpy Południowe (Nowa Zelandia)
Data utworzenia 1953
Powierzchnia 707 km²
Położenie na mapie Nowej Zelandii
Mapa lokalizacyjna Nowej Zelandii
Park Narodowy Góry Cooka
Park Narodowy Góry Cooka
Ziemia 43°44′S 170°06′E/-43,733333 170,100000Na mapach: 43°44′S 170°06′E/-43,733333 170,100000
Portal Portal Ochrona środowiska
Góra Cooka i Lodowiec Hookera

Park Narodowy Góry Cooka (ang. Aoraki/Mount Cook National Park) - jeden z czternastu parków narodowych w Nowej Zelandii. Zlokalizowany jest w centralnej części Wyspy Południowej w Alpach Południowych i zajmuje powierzchnię 707 km². Został utworzony w 1953 roku. Tak jak pozostałe parki narodowe w Nowej Zelandii, jest zarządzany przez Departament Konserwacji. Należy do grupy Te Wāhipounamu - czterech nowozelandzkich parków narodowych wpisanych razem na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie parku znajduje się 19 szczytów o wysokości przekraczającej 3000 m n.p.m., w tym Góra Cooka, najwyższy szczyt Nowej Zelandii, od którego pochodzi nazwa parku. 40% powierzchni parku zajmują lodowce, wśród nich Lodowiec Tasmana, który jest największym powierzchnią i najdłuższym lodowcem Nowej Zelandii.[1]

Flora[edytuj | edytuj kod]

W parku właściwie nie występują lasy, jest natomiast bogaty w roślinność alpejską. Można tu spotkać ponad 300 gatunków roślin, w tym kilka gatunków jaskrów. Najbardziej znany z nich to Ranunculus lyalli, największy gatunek jaskra na świecie. W języku angielskim poprawna nazwa to Mount Cook Buttercup lub Mountain Buttercup (czyli jaskier Góry Cooka), jednak czasem niepoprawnie nazywany jest Mount Cook Lily (czyli lilia Góry Cooka).

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Na terenie parku występuje około 40 gatunków ptaków, w tym rzadka papuga kea i sokół nowozelandzki. Oprócz tego, można spotkać wiele gatunków owadów (ważki, motyle, ćmy) oraz rzadko występujące gekony z gatunku Naultinus gemmeus.[2]

Przypisy

  1. New Zealand Tourism Guide. Przewodnik po Nowej Zelandii. [Dostęp 27 listopada 2009].
  2. Departament of Conservation. Departament Konserwacji Nowej Zelandii. [Dostęp 27 listopada 2009].