Park Narodowy Galapagos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Park Narodowy Galapagos (Parque Nacional Galápagos) – park narodowy utworzony w roku 1959, na terenie należącego do Ekwadoru archipelagu wysp Galapagos na Oceanie Spokojnym. Zajmuje powierzchnię 6938 km².

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wyspy Galapagos są w większości pochodzenia wulkanicznego. Każda z wysp ma swoją specyfikę. W krajobrazie dominują zastygłe ostrza skał, skaliste wysepki, kamienne i piaszczyste plaże, kraterowe jeziora oraz płytkie laguny. Najwyższe wzniesienie sięga 1859 m n.p.m. Klimat jest ochładzany przez przepływający w pobliżu Prąd Peruwiański.

Fauna i flora[edytuj | edytuj kod]

Szatę roślinną tworzą suche zarośla krzewiaste, kaktusy, zarośla paprociowe, obszary trawiaste, oraz lasy ze skalezją. Ze zwierząt wymienić należy między innymi pingwiny, legwana morskiego, albatrosy, kormorany, zięby Darwina, oraz żółwia słoniowego. W wodach wokół archipelagu żyją rekin młot, uchatka galapagoska, i lew morski.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]