Park Narodowy Huascarán
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Park narodowy Huascarána |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
 |
|
| Puya raimondii | |
| Kraj |  Peru |
| Typ | przyrodnicze |
| Spełniane kryterium | VII, VIII |
| Charakterystyka | #333 |
| Regionb | Ameryka Łacińska |
| Historia wpisania na listę | |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Park Narodowy Huascarán – park narodowy w środkowej części Peru, w andyjskim paśmie górskim Cordillera Blanca. Powierzchnia parku wynosi 3000 km², obejmuje on obszary położone na wysokości od 2000 do ponad 6000 m n.p.m. (27 szczytów powyżej 6000 m), w tym ponad 30 lodowców i 120 wysokogórskich jezior. Najwyższym szczytem na terenie parku jest Huascarán o wysokości 6768 m n.p.m. W roku 1985 został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Flora i fauna [edytuj]
Park stanowi habitat chronionych roślin (np. największą na świecie bromelię - Puya raimondii ) oraz zwierząt - puma, jaguar, wigoń, guanaco, tapir, taruka, myszołów andyjski, kondor wielki oraz kilka gatunków kolibrów, w tym największy na świecie - gigancik andyjski.
Bibliografia [edytuj]
- Praca zbiorowa: Skarby świata : 890 pomników kultury i przyrody z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN SA, 2010, s. 453. ISBN 978-83-01-16333-4.
