Park Narodowy Kakadu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Park Narodowy Kakadu
Położenie Terytorium Północne
 Australia
Data utworzenia 1981
Położenie na mapie Terytorium Północnego
Mapa lokalizacyjna Terytorium Północnego
Park Narodowy Kakadu
Park Narodowy Kakadu
Położenie na mapie Australii
Mapa lokalizacyjna Australii
Park Narodowy Kakadu
Park Narodowy Kakadu
Ziemia 13°05′39,08″S 132°23′31,63″E/-13,094190 132,392120Na mapach: 13°05′39,08″S 132°23′31,63″E/-13,094190 132,392120
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa parku
Portal Portal Ochrona środowiska
Park Narodowy Kakadua
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Typ kulturowe i przyrodnicze
Spełniane kryterium I, VI, VII, IX, X
Charakterystyka #147quater
Regionb Azja, Australia i Oceania
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1981
na 5. sesji
Dokonane zmiany 1987, 1992, 2011
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Park Narodowy Kakadupark narodowy położony w północnej części Terytorium Północnego w Australii. Utworzony w 1981, następnie dwukrotnie rozszerzony, w 1987 i 1992. Zajmuje powierzchnię 19 804 kilometrów kwadratowych (rozciąga się mniej więcej na powierzchni prostokąta o bokach 100 i 200 kilometrów). W 1981 park został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Południe parku stanowią skaliste regiony, doskonałe miejsce dla węży i jaszczurek. Występują tam niewielkie lasy palmowe. Centrum parku to trawiaste równiny z gęstą siecią rzek, z kępami eukaliptusów, na północy znajduje się podmokłe nadbrzeże. Park jest domem 50 gatunków ssaków, 100 gatunków gadów i 280 gatunków ptaków.

Na terenie parku mieszka aborygeńskie plemię Gagudju

Park narodowy Kakadu

Fauna[edytuj | edytuj kod]

W parku Kakadu żyje około 25 gatunków żab, 60 gatunków ssaków, 51 gatunków ryb słodkowodnych, 120 gatunków gadów, 280 gatunków ptaków (z czego jedna trzecia to endemity) oraz co najmniej 10 tys. gatunków owadów. Podmokłe obszary parku znalazły się na Liście Światowego Dziedzictwa, głównie ze względu na występowanie rzadkich gatunków ptaków wodnych. Turystom zazwyczaj dane jest oglądać tylko niewielki fragment tego bogatego ekosystemu – wiele zwierząt unika spotkania z człowiekiem, prowadzi nocny tryb życia albo występuje niezmiernie rzadko. Obserwację form życia wodnego umożliwiają rejsy po rzece South Alligator oraz po Yellow Water Billabong.

W wodospadach Twin i Jim Jim żyją słodkowodne krokodyle, które uważa się za nieszkodliwe dla człowieka. Na terenie parku natknąć się jednak można na groźne, słonowodne odmiany tych gadów. Bez wątpienia poznają je turyści udający się w rejs po South Water lub Yellow Water. Poza tym zobaczy się jaszczurki i pięć gatunków słodkowodnych żółwi. Nie brak tu i węży, z których trzy odmiany zalicza się do wyjątkowo jadowitych. Na szczęście rzadko je można spotkać. Występujące prawdopodobnie tylko w parku Kakadu pytony Oenpelli zostały odkryte przez naukę dopiero w 1977 r.

To jedno z niewielu miejsc w Australii, w których schronienie znalazła duża populacja rzadkich gatunków gęsi i kaczek. Wśród innych ptaków warto wymienić pelikany oraz bociana Jabiru charakteryzującego się czerwonymi nogami i długim, prostym dziobem. Często widuje się czaple (także białe), ibisy i kormorany. Nocą słychać pohukiwania sów, przypominające trochę szczekanie psa. Szczególnie piękne są czarne papugi kakadu z czerwonymi ogonami. Czasami można ujrzeć dropa.

Park zamieszkuje kilka gatunków kangurów i spokrewnionych z nimi torbaczy walaby. Prawdopodobnie tylko tutaj żyje unikający ludzi wallaroo. Park Kakadu stanowi również schronienie dla 26 gatunków nietoperzy, w tym czterech odmian zagrożonych całkowitym wyginięciem.

W Parku Narodowym Kakadu występuje wiele gatunków zwierząt, wśród których można wymienić:

Flora[edytuj | edytuj kod]

W Kakadu żyje ponad tysiąc gatunków roślin, w większości wykorzystywanych przez Aborygenów do celów spożywczych i leczniczych. Brzegi rzek porośnięte są zaroślami mangrowymi, które hamują erozję oraz dają schronienie ptakom i innym wodolubnym zwierzętom w okresie lęgowym. Południową część parku stanowią suche niziny, porosłe połaciami trawy i drzewami eukaliptusowymi. Na terenie całego parku można znaleźć niewielkie obszary tropikalnych lasów deszczowych. Można tu spotkać m.in. drzewa eukaliptusowe.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]