Park Narodowy Pirenejów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Park Narodowy Pirenejów (fr. Parc national des Pyrénées) – park narodowy położony w południowej Francji, w Pirenejach, przy granicy z Hiszpanią, gdzie sąsiaduje z parkiem narodowym Ordesa. Został założony w 1967 roku. Powierzchnia 477 km2. Zajmuje górzysty region, z kulminacją francuskiej części Pirenejów – Pico de Vignemale (3298 m n.p.m.). Krajobraz parku tworzą skaliste szczyty i strome stoki, rozcięte siecią głębokich dolin, często o charakterze polodowcowych żłobów. Występują tu liczne jeziorka i wodospady. Zaznacza się piętrowość roślinna – lasy jodłowo – bukowe, zastępowane są na terenach wyżej położonych lasami iglastymi z sosną i drzewiastą kosodrzewiną oraz zbiorowiskami łąk alpejskich. W partiach szczytowych występują wieczne śniegi. Żyją tu m.in.: desman pirenejski, sarna, świstak, koziorożec pirenejski, dzik, ryś, żbik, wydra, kuna, tchórz, gronostaj, borsuk, żeneta, lis i niedźwiedź brunatny, a z ptaków – orłosęp brodaty, puchacz, głuszec, sęp płowy i pardwa górska.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przeglądowy Atlas Świata, Popularna Encyklopedia Powszechna. Wyd. Fogra Oficyna Wydawnicza pod redakcją Rajmunda Mydela i Jerzego Grocha, Kraków 1999. ISBN 83-85719-31-8 – komplet.