Park Szczęśliwicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park Szczęśliwicki
Park Szczęśliwcki zimą. Widok na gliniankę i górkę.
Park Szczęśliwcki zimą. Widok na gliniankę i górkę.
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Dzielnica Ochota
Powierzchnia 30,11[1] ha
Data założenia 1961
Projektant Stanisław Bolek, Tadeusz Nurkiewicz (Pracownia Zieleni Biura Projektów Budownictwa Komunalnego „Stolica”)
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Park Szczęśliwicki
Park Szczęśliwicki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Szczęśliwicki
Park Szczęśliwicki
Ziemia 52°12′20″N 20°57′35″E/52,205556 20,959722Na mapach: 52°12′20″N 20°57′35″E/52,205556 20,959722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Park Szczęśliwickipark miejski na warszawskiej Ochocie między ulicą Włodarzewską a Drawską.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Park założony w latach 60. XX w. na obszarze leżącym tuż za przedwojenną granicą warszawskiego Rakowca, w południowej części świeżo wówczas włączonych do Warszawy Szczęśliwic. Obszar ten ze względu na wydobycie gliny dla cegielni braci Oppenheimów nie został zabudowany umocnieniami Twierdzy Warszawa, leżąc między fortami Szczęśliwice a Rakowiec, których sąsiedztwo z kolei wykluczało zabudowę mieszkalną. Otwarte, niezagospodarowane tereny bywały miejscem stacjonowania taborów cygańskich[2]. Niedługo po wojnie było to również miejsce zwozu śmieci, zwłaszcza gruzu. Ostatecznie tereny po wyrobiskach gliny i usypiska poddano rekultywacji. Na kopcu utworzono stok narciarski, a z glinianek zbiorniki rekreacyjno-wędkarskie. Większość obszaru zadrzewiono. Zorganizowano różnorodne obiekty rekreacyjne, sportowe czy place zabaw. Na terenie parku funkcjonuje też kilka lokali gastronomicznych. Pod koniec lat 90. XX w. rozbudowano infrastrukturę narciarską, jak również wyłączono ok. 0,5 ha powierzchni, przeznaczając ją pod budowę kościoła pw. św. Grzegorza Wielkiego[3]. Obecnie park ma charakter sportowo-wypoczynkowy. Organizowane są w nim różnego rodzaju festyny itp. imprezy.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Od północy ograniczony jest ulicą Drawską z rondem Bohdana Pniewskiego na skrzyżowaniu z ul. Szczęśliwicką, za którą leżą osiedla mieszkaniowych Szczęśliwic. Na wschodzie sąsiaduje z pętlą autobusową Szczęśliwice i zabudowaniami ulic Dickensa, Urbanistów i Korotyńskiego. Od południa ograniczony jest ul. Włodarzewską, przy czym w południowo-wschodniej części sąsiaduje bezpośrednio z zabudową ulic Bielskiej, Usypiskowej (o nazwie związanej z przeznaczeniem tego obszaru tuż po wojnie), Lirowej i Nowosolipsowskiej, a w południowo-zachodniej części obszarem zabudowań parafii św. Grzegorza Wielkiego. Od zachodu ograniczony jest ul. Przy Parku i przedłużeniem ul. Drawskiej. Od północnego zachodu styka się z obszarem Fortu Szczęśliwice, obecnie w większości zajętym przez ogródki działkowe. Bezpośredni dojazd komunikacją miejską możliwy jest do pętli Szczęśliwice znajdującej się przy jego północno-wschodnim rogu lub jednokierunkową linią 208 kursującą ul. Włodarzewską.

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Antropogeniczne pochodzenie podłoża sprawia, że pokrywające go gleby (podobnie jak niektórych innych obszarów warszawskiej zieleni miejskiej) są uznane za silnie zdegradowane[4]. Z tego względu wśród roślin znaczny udział mają gatunki pionierskie, np. topole. Wśród nasadzeń i spontanicznie wyrosłych drzew występują różne gatunki i kultywary lip (Tilia sp.), topoli (Populus sp.), klonów (Acer sp.), jarząbów (Sorbus sp.), kasztanowców (Aesculus sp.), jesionów (Fraxinus sep.), dereni (Cornus sp.), krzewuszek (Weigela sp.), berberysów (Berberis sp.), tawuł (Spirea sp.), migdałka (Prunus triloba) i in[3].

Wśród zwierząt występujących na terenie Parku Szczęśliwickiego znajdują się następujące gatunki ptaków: łabędź niemy (Cygnus olor), czernica (Aythya fuligula), łyska (Fulica atra), rokitniczka (Acrocephalus schoenbaenus), trzciniak (Acrocephalus arundinaceus), modraszka (Parus caeruleus), bogatka (Parus major) i in., np. krukowate[4].

Glinianki Szczęśliwickie[edytuj | edytuj kod]

Glinianki Szczęśliwickie, w tle widoczna kopuła oddalonego o kilometr Blue City

Dwa największe wyrobiska gliny połączono kanałem tworząc zbiornik Glinianki Szczęśliwickie o powierzchni ok. 7 ha. Mniejsza sadzawka znajduje się w zachodniej części parku. Ponadto na terenie parku znajduje się otwarty basen (na przełomie XX i XXI w. przejściowo nieczynny i wyłączony spod administracji parku). Glinianki Szczęśliwickie są zarybione. Nadzór nad nimi sprawuje Okręg Mazowiecki Polskiego Związku Wędkarskiego (Koło PZW nr 7 Warszawa Ochota)[5]. Nad kanałem poprowadzony jest mostek, a nad zbiornikiem wybudowano pomost i przystań dla kajaków i łódek[3]. Poziom wód w stawie jest zmienny[6]. W pobliżu parku znajdują się kolejne glinianki (na południe od ul. Włodarzewskiej) i Fosa Szczęśliwicka (na terenie Fortu Szczęśliwice).

W wyrobisku gliny ze Szczęśliwic, jeszcze w czasie jej pozyskiwania (w 1935 roku) znaleziono zęby kopalnego nosorożca Mercka[7].

Górka Szczęśliwicka[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Górka Szczęśliwicka.

Górka Szczęśliwicka (Kopiec Szczęśliwicki) jest wzniesieniem pochodzenia antropogenicznego. Ma wysokość 138 m n.p.m.[8]. Kopiec gruzowy został przykryty metrową warstwą ziemi[3]. Jego południowy stok jest stosunkowo stromy, a na północnym urządzono stok narciarski. Obecnie mieści się tam Całoroczny Stok Narciarski Szczęśliwice – obiekt Warszawskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. Ma on różnicę poziomów 44 m, przy średnim nachyleniu 12°. Działa na nim wyciąg narciarski i kolejka grawitacyjna. Zimą może być dośnieżany, a latem zjeżdżanie możliwe jest dzięki odpowiedniemu zraszanemu materiałowi zjazdu[9].

Przypisy

  1. Jarosław Zieliński: Ochotnicy na spacer : Przewodnik po Ochocie. Warszawa: Veda, 2010, s. 106–107, 112. ISBN 978-83-61932-22-2.
  2. Robert Gawkowski. Stasiek-Stencel, cegielnia i niedoszły stadion narodowy, czyli po prostu – Szczęśliwice. „Ochotnik”. 71 (02), s. 8-9, luty 2011. Ośrodek Kultury Ochoty. ISSN 1734-5510 (pol.). 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Park Szczęśliwicki – park sportowo-wypoczynkowy (pol.). Urząd Dzielnicy Ochota m. st. Warszawy. [dostęp 2011-10-28].
  4. 4,0 4,1 Opracowanie ekofizjograficzne dla studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m. st. Warszawy. Warszawa: Miejska Pracownia Planowania Przestrzennego i Strategii Rozwoju, 2006.
  5. Wykaz wód Okręgu Mazowieckiego PZW (pol.). Polski Związek Wędkarski. [dostęp 2011-10-28].
  6. Martyna Sz.: Odnowiony park Szczęśliwicki pod wodą (pol.). Moje Miasto Warszawa, 2011-04-21. [dostęp 2011-10-28].
  7. Teresa Czyżewska. Uzębienie górnej szczęki Dicerorhinus mercki (Jäger) ze Szczęsliwic koło Warszawy. „Acta Palaeontologica Polonica”. 7 (1-2), s. 223-234, 1962 (pol.). 
  8. Geoportal – Rastrowa mapa topograficzna Polski (pol.). Intergraph Polska sp. z o.o.. [dostęp 2011-10-28].
  9. Ośrodek Całoroczny Stok Narciarski „SZCZĘŚLIWICE” (pol.). WOSiR. [dostęp 2011-10-28].