Parmenas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Parmenas
Kościół/
wyznanie
katolicki, prawosławny
Wspomnienie 23 stycznia

Parmenas – postać Nowego Testamentu, święty Kościoła katolickiego i Cerkwi prawosławnej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Żył w I wieku, a źródłem informacji o tej postaci w jest Pismo Święte gdzie wymieniony jest jako szósty w grupie wybranych do „obsługiwania stołów”, przy których zasiadali apostołowie Jezusa Chrystusa, obok Szczepana, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona i Mikołaja prozelity (Dz 6, 2-5 BT). Parmenas jako jeden z cieszących się się dobrą sławą, pełnych ducha mądrości (Dz 6, 3 BT) zgodnie z tradycją uważany jest za jednego z pierwszych diakonów, po tym jak apostołowie modląc się włożyli na nich ręce (Dz 6, 7 BT).

Przez różnych autorów zaliczany był do siedemdziesięciu i siedemdziesięciu dwóch uczniów Pańskich. W synaksariach wymieniany jest 28 lipca i 30 czerwca w grupie siedemdziesięciu dwóch uczniów Pańskich. Do martyrologiów trafił za sprawą św. Ado, który też za miejsce jego śmierci określił Filippi. Według Baroniusza miał zginąć śmiercią męczeńską w czasie prześladowań chrześcijan za cesarza Trajana.

Jego wspomnienie za św. Ado obchodzone jest 23 stycznia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Dz 6,1-6