Parnelli
| Parnelli | |
| Pełna nazwa | Vel's Parnelli Jones Racing |
| Aktywna | 1969–1976 |
| Siedziba | Torrance, Stany Zjednoczone |
| Ważni ludzie | |
| Założyciel | Parnelli Jones Velko Miletich |
| Dyrektor techniczny | Maurice Philippe |
| Kierowcy | Mario Andretti |
| Inne | |
| Debiut | Grand Prix Kanady 1974 |
| Ostatni wyścig | Grand Prix USA Zachód 1976 |
Vel's Parnelli Jones Racing (nazwa czasem skracana do VPJ lub Parnelli) – były amerykański zespół i konstruktor wyścigowy.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Zespół został założony w 1969 roku w wyniku porozumienia kierowcy wyścigowego Parnellego Jonesa oraz biznesmena Vela Mileticha.
Parnelli początkowo skupił się wyłącznie na wyścigach rozgrywanych w Stanach Zjednoczonych. Pierwszy sukces przyszedł szybko: Al Unser wygrał Indianapolis 500 w 1970 i 1971 roku, prowadząc Lolę w barwach zespołu VPJ. Ponadto w 1971 roku wygrał USAC National Championship.
Parnelli zatrudnił byłego projektanta Lotusa, Maurice'a Philippe'a, oraz kierowcę Mario Andrettiego, decydując się ze wsparciem Firestone na starty w Formule 1 od sezonu 1974. W 1974 roku Parnelli wziął udział tylko w 2 Grand Prix, ale w 1975 roku wziął udział w 12 Grand Prix. Samochód Parnelli VPJ4 był podobny do innego projektu Philippe'a, Lotusa 72. Model ten pojawił się także pod koniec 1974 i w 1975 roku w niektórych wyścigach w Ameryce Północnej. Wycofanie Firestone ze sportów motorowoch pod koniec 1974 roku oznaczało jednak, że VPJ stracił głównego partnera finansowego. Jones nie był w stanie znaleźć innego głównego sponsora i zespół wystartował tylko w trzech Grand Prix sezonu 1976. Andretti dowiedział się o przyszłości zespołu od dziennikarza Chrisa Economakiego podczas Grand Prix USA Zachód. Po Grand Prix tym nastąpiło spięcie między Andrettim i Jonesem i Andretti wrócił do Lotusa, a zespół wycofał się z Formuły 1. W sumie Parnelli zdobył w 16 Grand Prix 6 punktów.
Równolegle z uczestnictwem w Formule 1 VPJ rozwijał pod kierunkiem Larry'ego Sluttera "Chickiego" Hirashimy turbodoładowany silnik Cosworth DFV V8. Samochód z tym silnikiem zadebiutował w 1975 roku. Projekt został następnie przejęty przez Coswortha i przekształcił się w Coswortha DFX.
Wyniki w Formule 1 [edytuj]
| Legenda oznaczeń w tabelach dot. wyników w sportach motorowych Pokaż szablon w nowym oknie |
|
|---|---|
| Oznaczenie | Wyjaśnienie |
| Złoty | Zwycięzca lub mistrzostwo |
| Srebrny | 2. miejsce lub wicemistrzostwo |
| Brązowy | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo |
| Zielony | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej gdy kierowca był sklasyfikowany oznacza zdobycie punktów w wyścigach poza trzema powyższymi opcjami) |
| Niebieski | Ukończył, nie punktował |
| Czerwony | Nie zakwalifikował się (NZ) |
| Nie prekwalifikował się (NPK) | |
| Różowy | Nie ukończył (NU) |
| Nie sklasyfikowany (NS) | |
| Ukończył, nie został sklasyfikowany (np. start samochodem Formuły 2) | |
| Czarny | Zdyskwalifikowany (DK) |
| Wykluczony (EX) | |
| Biały | Nie wystartował (NW) |
| Został wycofany (WD) | |
| Kontuzjowany (INJ) | |
| Nie został zgłoszony (-) | |
| Pogrubienie | Startował z pole position |
| Kursywa | Najszybsze okrążenie wyścigu |
| † | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony, ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu. |
| Skrót | Wyjaśnienie |
| Zgł. | Wszystkie zgłoszenia do wyścigów |
| Starty | Zgłoszone samochody, w których kierowca/zespół wystartował |
| PKT | Suma punktów |
| GP | Ilość Grand Prix, w których startował zespół/kierowca |
| P. | Pozycja końcowa |
| P1, P2, P3 | Pozycje na podium |
| Punkt. | Punktował |
| Poz. start. lub Poz. s. | Pozycja startowa do wyścigu |
| Czas/Powód n.u. lub Czas / Strata i Komentarz | Czas i Czas / Strata – jakim kierowca przejechał wyścig. Powód n.u i Komentarz - komentarz z powodem nie ukończenia wyścigu |
| Poz | Pozycja po wyścigu |
| Nr | Numer kierowcy |
| PP | Pole position |
| NO | Najszybsze okrążenie |
| Lista systemów punktacji Formuły 1 | |
| Sezon | Samochód | Silnik | Opony | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Pkt. | Msc. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1974 | Parnelli VPJ4 | Ford V8 | F | ARG | BRA | ZAF | ESP | BEL | MCO | SWE | NLD | FRA | GBR | DEU | AUT | ITA | CND | USA | 0 | 13 | ||
| 7 | DK | |||||||||||||||||||||
| 1975 | Parnelli VPJ4 | Ford V8 | F G |
ARG | BRA | ZAF | ESP | MCO | BEL | SWE | NLD | FRA | GBR | DEU | AUT | ITA | USA | 5 | 10 | |||
| NU | 7 | 17 | NU | NU | 4 | 5 | 12 | 10 | NU | NU | NU | |||||||||||
| 1976 | Parnelli VPJ4B | Ford V8 | G | BRA | ZAF | USW | ESP | BEL | MCO | SWE | FRA | GBR | DEU | AUT | NLD | ITA | CND | USA | JPN | 1 | 13 | |
| 6 | NU |
Bibliografia [edytuj]
- P. Lyons. Keeping up with the Jones. „Motor Sport”, s. 52-59, styczeń 2007. Londyn: Motor Sport Ltd. ISSN 0027-2019.
- Parnelli (ang.). chicanef1.com. [dostęp 2012-01-14].