Parowóz bezogniowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parowóz bezogniowy typu WC w Tarnowskich Górach (Parowóz wąskotorowy typu WC, zbudowany w roku 1917 w A. Borsig GmbH, Berlin – Tegel, użytkowany w Elektrociepłowni Wrocław. Eksponat Skansenu Maszyn Parowych i Parowozów przy kopalni zabytkowej w Tarnowskich Górach

Parowóz bezogniowy, zwany także pasożytemparowóz nieposiadający paleniska. Stosowany był w miejscach zagrożonych wybuchem, np. w rafineriach, składach materiałów łatwopalnych itp. Zamiast kotła parowego wyposażony był w ciśnieniowy zasobnik pary, w którym para była uzupełniana okresowo z kotłowni.

W Polsce produkowany był typ 1U – w zakładach Fablok wyprodukowano 36 szt. (lata 1954 – 1956), a w ZNTK Wrocław – 7 sztuk.

W latach pięćdziesiątych na bezogniowe przerobiono część starych parowozów na parę nasyconą np. typu TKi3 na TKi3b.