Partia Piratów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Partia Piratów (także: Partia Piracka) – międzynarodowy ruch społeczno-polityczny, który propaguje ochronę życia prywatnego, wolny dostęp do dóbr kultury, popiera prawa cyfrowe i stara się przeciwdziałać prywatnym monopolom, które zdaniem zwolenników tego ruchu są szkodliwe dla społeczeństwa.

Zasięg ruchu „pirackiego”

     partie zarejestrowane

     partie niezarejestrowane

     dyskusja na temat międzynarodówki pirackiej

     brak

Ruch międzynarodowy[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 2006 ruch ten, w różnych formach organizacyjnych, istniał w Australii, Austrii, Belgii, Brazylii, Kanadzie, Francji, Niemczech, Włoszech, Holandii, Nowej Zelandii, Peru, Polsce, Rosji, Republice Południowej Afryki, Hiszpanii, Szwajcarii, Szwecji, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.

Zarejestrowane partie[edytuj | edytuj kod]

Polska Partia Piratów[edytuj | edytuj kod]

Symbol Polskiej Partii Piratów

Partia Piratów została zarejestrowana w Polsce 29 listopada 2007, jednak 28 grudnia 2009 została wykreślona z ewidencja partii politycznych. Jej prezesem był Błażej Kaczorowski.

Ugrupowanie zostało reaktywowane i zarejestrowane ponownie 21 stycznia 2013 jako Polska Partia Piratów (P3)[1]. Jej prezesem został Radosław Pietroń. Przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2014 partia zawarła porozumienie z Demokracją Bezpośrednią i Partią Libertariańską, na mocy którego jej działacze (a także działacze PL) znaleźli się na listach komitetu DB (który zarejestrował się jedynie w części okręgów). Najwięcej członków P3 znalazło się na liście DB w okręgu łódzkim (w tym otwierający listę działacz P3 Tomasz Słowiński)[2].

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

Oficjalnie zarejestrowane partie, które wpisały do swojego programu idee tego ruchu to m.in.:

Kilkanaście innych tego rodzaju partii, było pod koniec 2006 w fazie rejestrowania lub wstępnej organizacji.

Przypisy

  1. Radosław Pietroń: Długo wyczekiwany sukces: Polska Partia Piratów wpisana do ewidencji partii politycznych. polskapartiapiratow.pl, 2014-04-19. [dostęp 2013-02-18].
  2. Serwis PKW – Wybory 2014

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons