Partia Pracujących Belgii
| Partij van de Arbeid van België Parti du Travail de Belgique |
|
| Lider | Peter Mertens |
| Data założenia | 1979 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
marksizm-leninizm, maoizm |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
socjalizm, gospodarka centralnie planowana |
| Członkostwo międzynarodowe |
International Meeting of Communist and Workers' Parties, International Communist Seminar |
| Młodzieżówka | Comac |
| strona oficjalna (wersja niderlandzka) strona oficjalna (wersja francuska) |
|
Partia Pracujących Belgii (nid. Partij van de Arbeid van België, PVDA; fr. Parti du Travail de Belgique, PTB) – belgijska partia polityczna skupiająca zarówno Flamandów, jak i Walonów[1].
Historia[edytuj]
Ugrupowanie zostało założone przez radykalnych studentów, początkowo jako organizacja młodzieżowa – SVB – Studenten VakBeweging. Wkrótce organizacja zaczęła wydawać periodyk pod nazwą "AMADA", wkrótce nazwa to została przyjęta także w stosunku do organizacji. W 1979 roku odbył się pierwszy kongres AMADA, na którym podjęto decyzję o zmianie nazwy na PVDA-PTB. W wyborach samorządowych w 2006 roku w okręgu Zelzate partia odnotowała największe poparcie w historii – 21,67%.
W wyborach w 2007 roku partia uzyskała wynik 0,88% we Flandrii i 0,81% w Walonii.
W wyborach samorządowych w 2009 roku partia zdobyła 1,04% we Flandrii i 1,24% w Walonii. W wyborach do europarlamentu w tym samym roku partia uzyskała poparcie 0,98% wśród Flamandów i 1,16% wśród Walonów.
W wyborach w 2010 roku partia uzyskała 1,4% poparcia do Izby Reprezentantów i 1,4% do Senatu. W niektórych kantonach poparcie dla ugrupowania przekraczało od 4 do 9,8%[2].
Jej założycielem i długoletnim przywódcą był Ludo Martens.
