Partia Socjaldemokratyczna (brytyjska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Social Democratic Party
Skrót SDP
Data założenia 1981
Data rozwiązania 1988
Deklarowana
ideologia polityczna
centryzm, socjalliberalizm[1]
Deklarowane
poglądy gospodarcze
socjalliberalizm
Jeden z liderów SDP - Robert Maclennan (1987-88)

Partia Socjaldemokratyczna (en. Social Democratic Party, SDP), brytyjska centrowa partia polityczna istniejąca w latach 1981-1988. Jej założycielami byli przedstawiciele prawego skrzydła Partii Pracy - Roy Jenkins, David Owen, Bill Rodgers i Shirley Williams. Przyczyną secesji była, zdaniem rozłamowców, zbytnia "lewicyzacja" Partii Pracy, w której poważne wpływy zyskała skrajnie lewicowa frakcja "Bennities", kierowana przez Tonyego Benna.

Do nowej partii przystąpiło 28 laburzystowskich deputowanych oraz jeden konserwatysta (Christopher Brocklebank-Fowler). Początkowo partią kierowała czwórka założycieli (tzw. "banda czterech", Gang of Four). Wybory na lidera przeprowadzono w 1982 r. Zwycięzcą został Roy Jenkins. Do wyborów w 1983 r. SDP poszła w koalicji z Partią Liberalną. Jenkins był kandydatem na premiera owej koalicji, jednak większe poparcie od niego uzyskał lider liberałów David Steel. W wyborach koalicja uzyskała 25% poparcie, co przełożyło się na ledwie 23 miejsca w Izbie Gmin, z czego 6 obsadzili socjaldemokraci.

W 1987 r. Steel zaproponował trwałe połączenie SDP i Partii Liberalnej. Większość członków SDP głosowała za połączeniem. Odpowiednia umowa została podpisana 3 marca 1988 r. Utworzyła ona nową partię polityczną, Liberalnych Demokratów.

Liderzy Brytyjskiej Partii Socjaldemokratycznej[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stephen Driver. Understanding British Party Politics. Polity. s. 117–. ISBN 978-0-7456-4077-8. [1]