Partia Unii Narodowej (USA)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Partia Unii Narodowej
Logo Partii Narodowej Jedności
Państwo  Stany Zjednoczone
Data założenia 1864
Data rozwiązania 1868
Deklarowana
ideologia polityczna
nacjonalizm, abolicjonizm
Barwy czerwony
Stany Zjednoczone
Godło USA
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Stanów Zjednoczonych

Wikiprojekt Polityka

Partia Unii Narodowej (ang. National Union Party) – nazwa używana przez Partię Republikańską w wyborach prezydenckich w 1864 roku, które odbywały się w cieniu wojny secesyjnej. Użyto takiej nazwy w celu przyciągnięcia uwagi demokratów, o których wiadomo było, że nie zagłosują na republikanów. Partia nominowała urzędującego prezydenta Abrahama Lincolna oraz byłego demokratę Andrew Johnsona jako kandydata na wiceprezydenta. Kandydaci ci wygrali nadchodzące wybory.

Założenie partii[edytuj | edytuj kod]

Partia powstała w 1864 roku w czasie wojny secesyjnej.

Po śmierci Lincolna[edytuj | edytuj kod]

W następstwie zabójstwa prezydenta Lincolna w 1865 r., Andrew Johnson został jako jedyny jeszcze prezydentem z Partii Unii Narodowej.

Prezydenci z ramienia Partii[edytuj | edytuj kod]

Kandydaci prezydenccy z ramienia Partii[edytuj | edytuj kod]

Urzędujący prezydent elekt Abraham Lincoln
Urzędujący wiceprezydent elekt Andrew Johnson

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]