Partia katalońska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Partia katalońska to otwarcie szachowe zaczynające się od posunięć:
- d4 Sf6
- c4 e6
- g3 d5
- Gg2
W ten sposób po raz pierwszy zagrał arcymistrz Ksawery Tartakower w roku 1929 w Barcelonie, wcześniej poproszony przez organizatorów turnieju o wynalezienie nowego debiutu, dzięki któremu Katalonia stałaby się znana w szachowym świecie.
Należy do grupy debiutów zamkniętych. Numery ECO E01–E09.
Najczęstsze rozwinięcie partii katalońskiej to tak zwany wariant zamknięty, w którym najprostszą strategią czarnych jest przyjęcie ściśniętej gry, ale próbowanie doprowadzenia do przełomu.
Wybrana literatura [edytuj]
- Angus Dunnington (1998), Winning With the Catalan, International Chess Enterprises, ISBN 978-1-879479-69-2
- Nigel Davies (2009), Play the Catalan, Everyman Chess, ISBN 978-1-85744-591-6
