Partizanskaja (stacja metra)

	Partizanskaja (Партизанская)
	Arbacko-Pokrowska
	(Kurskaja - Partizanskaja)
Poprzednia stacja	Siemionowskaja (Семёновская)
Następna stacja	Izmajłowskaja (Измайловская)
Głębokość stacji	9 m
Oddanie do użytku	18 stycznia 1944
	Położenie na mapie Moskwy ; Partizanskaja (Партизанская)
	Położenie na mapie Rosji ; Partizanskaja (Партизанская)
	55°47′17.89″N 37°44′58.34″E / 55.788302777778, 37.749538888889Na mapach: 55°47′17.89″N 37°44′58.34″E / 55.788302777778, 37.749538888889
	Multimedia w Wikimedia Commons

Partizanskaja (Партизанская) – stacja moskiewskiego metra linii Arbacko-Pokrowskiej (kod 050). Do 1963 roku nazwała się Izmajłowskaja (Измайловская), a do 2005 Park Izmajłowski (Измайловский парк). Powstała w trzecim etapie budowy metra (podczas II wojny światowej) jako stacja końcowa odcinka Kurskaja - Partizanskaja. Wyjścia prowadzą na ulice Izmajłowskoje Szosse, Narodnij Prospect i do parku Izmajłowskiego.

Konstrukcja i wystrój [edytuj]

Jednopoziomowa, płytka stacja kolumnowa. Posiada nietypową konstrukcję - trzy tory i dwa perony wyspowe, każdy z jednym rzędem kolumn. Projekt ten powiązany był z przedwojennymi planami budowy wielkiego stadionu, które wojna przekreśliła. Obecnie tylko dwa tory są regularnie używane. Kolumny i górną część ścian nad torami pokryto białym marmurem, a dolną część brązowymi płytkami ceramicznymi. Ściany przyozdobiono płaskorzeźbami. Koło dwóch kolumn przy wyjściu stoją posągi dwójki partyzantów: Zoji Kosmodiemianskiej i Matweja Kuźmina (najstarszego Bohatera Związku Radzieckiego). W westybulu znajduje się rzeźba przedstawiająca grupę partyzantów.