Parytet stopy procentowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Parytet stopy procentowej, lub tzw. teoria parytetu stopy procentowej – teoria, która próbuje wyjaśnić stałość oraz zmiany kursów walutowych w krótkim okresie. Jej założeniem jest ścisły dodatni związek pomiędzy poziomem krajowej stopy procentowej (Rk) a kursem waluty (E). Ta zależność zachodzi tylko w przypadku państw o płynnym kursie walutowym. Kurs walutowy rośnie razem z stopą procentową, dlatego że zwiększenie zapotrzebowania na walutę krajową, jaką zgłaszają zagraniczni inwestorzy powoduje w konsekwencji podniesienie jej ceny, czyli kurs waluty. Gdyby nie istniał ten mechanizm, do kraju napłynęłaby ogromna ilość obcego (spekulacyjnego) kapitału, której nie mógłby zrekompensować spadek eksportu towarów. Ale istnieje jeszcze druga zapora ochronna, którą jest obawa przed spadkiem kursu waluty w niedalekiej przyszłości (np. masowa wyprzedaż waluty krajowej przez inwestorów).

Kurs stopa parytet.svg

Parytet stóp procentowych wskazuje na związek między różnicami w nominalnych stopach procentowych a różnicą między kursem spot i kursem terminowym.

\frac{S_t-S_o}{S_o}=\frac{I_a-I_b}{1+I_b}

gdzie:

  • I_a -nominalna roczna stopa % w kraju A.
  • I_b -nominalna roczna stopa % w kraju B.
  • S_o -kurs walutowy B/A.
  • S_t -oczekiwany kurs walutowy B/A za rok.

Prawo jednej ceny mówi, że cena pieniądza na rynkach świata musi być taka sama, ponieważ w innym wypadku dojdzie do arbitrażu, który w efekcie doprowadzi do zrównania tych cen.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]