Pas szahida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamizelka samobójcy.

Pas szahida, zwany także pasem samobójców to rodzaj specjalnego pasa lub kamizelki, wypełnionej materiałami wybuchowymi, a także zaopatrzonej w bezpośredni mechanizm detonacyjny, uruchamiany przez zamachowca. Tego typu ładunki wypełniane są niekiedy również gwoździami, śrubami i innymi drobnymi metalowymi przedmiotami, mającymi, w momencie eksplozji, do maksimum zwiększyć liczbę potencjalnych ofiar zamachu.

Waga kamizelki z materiałem wybuchowym waha się w granicach 5-20 kg. Kobiety używają zazwyczaj lżejszych ładunków. Anatomiczny kształt umieszczonego na ciele pasa bądź kamizelki sprawia, że może być ona łatwo ukryta pod ubraniem zamachowca, zwykle kurtką czy płaszczem.

Początkowo pasy szahida używane były jedynie przez mężczyzn, dopiero w latach 90. XX wieku zaczęto wykorzystywać do zamachów tego typu również kobiety i dzieci. Kamizelki wypełnione materiałami wybuchowymi stały się szczególnie popularne w działaniach separatystów czeczeńskich. Posługują się nimi m.in. czarne wdowy - szahidki, czyli oddziały kobiet samobójczyń, które straciły rodziny w konflikcie czeczeńskim i pragną zemścić się na Rosjanach. Odpowiadają one za szereg zamachów, zwłaszcza na stacje moskiewskiego metra i prawdopodobnie także za zamachy na samoloty pasażerskie.

Przyjęte środki bezpieczeństwa, stosowane zwłaszcza przez policję izraelską, polegają na izolowaniu podejrzanego w odległości przynajmniej 15 m od ludzi i próbie nakłonienia go do rozebrania się. Z chwilą, gdy zamachowcy zaczęli wykorzystywać kamizelki wybuchowe, izraelska policja i posterunki graniczne zbudowały w punktach kontrolnych specjalne bariery z betonu, za którymi kryją się policjanci i żołnierze.

Szahid to arabskie słowo oznaczające męczennika.