Pasamon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pasamon (z wł. passamano) - również pasmanteria, wyrób pasamoniczny, szmuklerski, w Wielkopolsce przed 1945 towary krótkie. Wyrób włókienniczy, najczęściej w formie taśmy, używany do obszywania brzegów ubiorów, tkanin dekoracyjnych, obić tapicerskich, stosowany jako ozdoba, wzmocnienie i ochrona brzegów.

Do pasamonów zalicza się: taśmy, wstążki, koronki, borty, krajki, galony, frędzle, sutasze, pompony (kutasy), ozdobne sznury, wisiory (chwasty), oplatane guziki i guzy, pętlice stosowane jako zapięcia, oploty izolacyjne.

We wczesnym średniowieczu zaczęto używać pasamonów do obszywania ubiorów liturgicznych i uroczystych świeckich strojów, od XVII w. także przy obiciach meblowych. Stały się popularnym elementem ubiorów świeckich, duchownych, wojskowych, liberii.

Tkano je techniką tabliczkową, później na specjalnych krosienkach pasamonicznych lub w innych technikach, np. koronkarskich. Jako materiał do ich wyrobu służy najczęściej jedwab i nici metalowe. Czasami również wełna, len i bawełna.