Pascal Lissouba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pascal Lissouba
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1931
Tsinguidi
Prezydent Konga
Przynależność polityczna Panafrykańska Unia na rzecz Socjaldemokracji
Okres urzędowania od 31 sierpnia 1992
do 15 października 1997
Poprzednik Denis Sassou-Nguesso
Następca Denis Sassou-Nguesso

Pascal Lissouba (ur. 15 listopada 1931 w Tsinguidi) - pierwszy demokratyczny prezydent Konga od 31 sierpnia 1992 roku do 15 października 1997[1]; obalony przez obecnego prezydenta Denisa Sassou Nguesso w 1997.

Absolwent Liceum Felix Faure (1948-1952) w Nicei, École Supérieure d'Agriculture w Tunisie i w Uniwersytetu Paryskiego (1958-1961).

Zaraz po ukończeniu studiów został zatrudniony w Ministerstwie Rolnictwa (1961-63) by w latach 1963 -1966 tekę ministra rolnictwa w rządzie prezydenta Alphonse Massamba-Débat. Po jego obaleniu w 1968 roku, mimo odsunięcia od życia politycznego, pozostał w rządzie i w latach 1969-1971 należał do kongijskiej partii. W 1973 roku został aresztowany a następnie uniewinniony za udział w nieudanym zamachu stanu. W 1977 roku - po zabójstwie prezydenta - został aresztowany, a potem uniewinniony z zarzutów o udział w nieudanym zamachu stanu w 1973. Mimo to został aresztowany i skazany na dożywocie za udział w zabójstwie. W 1979 został zwolniony lecz musiał opuścić kraj i do 1990 przebywał na wygnaniu we Francji. We Francji był profesorem na Uniwersytecie w Paryżu, a następnie pracował dla UNESCO w Paryżu i Nairobi. Po odsunięciu od władzy prezydenta Denisa Sassou-Nguesso powrócił do ojczyzny i w sierpniu 1992 został wybrany nowym prezydentem Konga, pokonując w II turze wybrów Bernarda Kosélasa.

Kolélas stanął wówczas na czele opozycyjnej koalicji Unii na rzecz Odnowy Demokracji (URD), w skład w której wchodziła MCCDI i PCT z Denisem Sassou-Nguesso. Konflikt między pierwszym demokratycznym prezydentem Lissoubą, a opozycją rozgorzał na przełomie maja i czerwca 1993, kiedy to w zamieszkach śmierć poniosło 2000 osób. W styczniu 1994 wojsko zablokowało dzielnicę Bacongo stolicy kraju w której mieszkał Kolélas i mieściła się siedziba powołanej przez niego milicji Ninja. Zbrojną konfrontacje przerwało porozumienie z 30 stycznia 1994. Publiczne pojednanie między Kolélasem, a prezydentem Lissoubą do którego doszło w czerwcu 1994, zaowocowało w lipcu 1994 powołaniem go na stanowisko burmistrza Brazzaville[2].

Lissouba i jego polityczny partner Bernard Kolélas byli zmuszeniu do ucieczki z kraju, kiedy 14 października 1997 bojówki kierowane przez Sassou-Nguesso i wspierające ich siły Angoli przejęły kontrolę nad Brazzaville. Dzień później Sassou-Nguesso ogłosił zniesieniu urzędu premiera i obalenie prezydenta Pascala Lissouby[3]. Od tego czasu przebywał na emigracji w Londynie. Chciał powrócić do kraju i wystartować w wyborach w 2002 roku, jednak grudniu 2001 roku został postawiony przed sądem w Brazzaville w trybie zaocznym i skazany na 30 lat obozu pracy za zdradę i korupcję[4].

Pascal Lissouba jest przywódcą partii Panafrykańska Unia na rzecz Socjaldemokracji[5].

Przypisy

  1. Ks. Wojciech Mach: Na linii frontu wojny domowej (pol.). 2005. [dostęp 5 listopada 2009].
  2. John F. Clark: Congo: Transition and the Struggle to Consolidate", in Political Reform in Francophone Africa. Gardinier, 1997, s. 70-75. (ang.)
  3. Rebel leader rejects Congo-Brazzaville government offers. . Radio France Internationale (fr.). 
  4. Congolese ex-leader guilty of treason (ang.). [dostęp 29 grudnia 2001].
  5. http://www.economicexpert.com/a/Pascal:Lissouba.html