Paschalis Baylón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Paschalis Baylon)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Paschalis Baylón
LienzoS Pascual.jpg
Data urodzenia 16 maja 1540
Torrehermosa
Data śmierci 17 maja 1592
Villareal
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 1618
przez Pawła V (zatwierdzenie kultu)
Data kanonizacji 16 października 1690
przez Aleksandra VIII (wpis do katalogu świętych)
Wspomnienie 17 maja
Atrybuty krzyż
Patron Kalisza, kongresów eucharystycznych

Paschalis Baylón, znany jako Pascal Bailon lub Serafin Eucharystii, właśc. hiszp. Pascual Baylón Yubero (ur. 16 maja 1540 w Torrehermosa w Aragonii, zm. 17 maja 1592 w Vilareal) – pasterz owiec, hiszpański franciszkanin alkantarzysta zwany doktorem eucharystii, furtian i święty Kościoła katolickiego.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z ubogiej, rolniczej rodziny Marcina Baylóna i Elżbiety Yubero. Po pierwszej nieudanej próbie przyjęcia do Zakonu Braci Mniejszych, został w końcu bratem zakonnym w wieku 24 lat. Był kucharzem, furtianem i kwestarzem. Wzorował się na życiu św. Franciszka z Asyżu i św. Piotra z Alkantary. Nie skorzystał z propozycji podjęcia studiów teologicznych i przyjęcia święceń, pragnąc pozostać na wzór św. Franciszka bratem zakonnym. Pomimo braku wykształcenia teologicznego Paschalis pozostawił po sobie około dwudziestu małych traktatów dogmatycznych i ascetycznych. Pełnił także przez krótki czas obowiązki gwardiana.

Zasadniczą cechą jego duchowości była pobożność eucharystyczna. Cały wolny czas przeznaczał na adorację Najświętszego Sakramentu. Był również obdarzony charyzmatami kontemplacji, proroctwa i poznania. Kierował się zasadą: "Dla Boga i Zbawiciela potrzeba mieć serce dziecka, dla bliźniego serce matki, dla siebie serce sędziego"[1].

Zmarł w klasztorze w Vilareal 17 maja 1592 r. Legenda głosi, że w czasie Mszy św. pogrzebowej dwa razy otworzył oczy: w czasie podniesienia hostii i kielicha. Była to nagroda za jego głęboką cześć do Eucharystii.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Papież Paweł V zaliczył go do grona błogosławionych w roku 1618, świętym ogłosił go papież Aleksander VIII w 1690 roku.

W 1897 roku Paschalis został ogłoszony przez Leona XIII patronem kongresów i stowarzyszeń eucharystycznych. Jest również patronem Kalisza.

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci - 17 maja.

Ikonografia

W ikonografii św. Paschalis przedstawiany jest w habicie lub jako pasterz, czasami z kijem pasterskim. Bywa ukazywany jako adorujący Chrystusa w monstrancji.

Jego atrybutem jest krzyż.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Św. Paschalis Baylon (1540-1592). Serwis franciszkanie.pl, 2011-05-17. [dostęp 2012-04-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paschalis Baylón. DEON.pl z inicjatywy SJ i Wydawnictwa WAM. [dostęp 2012-04-30].
  • T. Słotwiński, M. Damian, Święci franciszkańscy na każdy dzień, s. 202-204, Wrocław 2008
  • T. Słotwiński, Święty Paschalis. Patron kongresów eucharystycznych, Wrocław 1997