Pasierbiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pasierbiec
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat limanowski
Gmina Limanowa
Strefa numeracyjna (+48) 18
Tablice rejestracyjne KLI
SIMC 0439463
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Pasierbiec
Pasierbiec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pasierbiec
Pasierbiec
Ziemia 49°46′N 20°23′E/49,766667 20,383333Na mapach: 49°46′N 20°23′E/49,766667 20,383333

Pasierbiecwieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Limanowa.W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Położenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Pasierbiec położony jest w Beskidzie Wyspowym, pomiędzy północnymi stokami Bałażówki (548m n.p.m.) i Walowej Góry, a południowymi stokami Pasierbieckiej Góry (768 m n.p.m.) i Kamionnej (801 m n.p.m.). Wieś ma charakter górzysty, położona jest na stromych stokach, a zabudowania i pola uprawne sięgają pod sam wierzchołek Pasierbieckiej Góry. Z jej odkrytego wierzchołka rozciągają się rozlegle widoki. Panorama obejmuje w kierunku od zachodu na wschód takie szczyty Beskidu Wyspowego, jak: Grodzisko, Kostrzę, Ciecień, Ćwilin, Śnieżnica, Łopień, Mogielica, Cichoń, Ostra i Pasmo Łososińskie. Na najdalszym horyzoncie widnieją Tatry, pod nimi dostrzec można Gorce.

Pasierbiec od północy graniczy z Rozdzielem, od wschodu z Makowicą i Młynnem, od południa z Walową Górą i Bałażówką, a od zachodu z Kisielówką i Rupniowem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o wsi Paszijerbijecz (dzisiejszy Pasierbiec) pochodzi z roku 1465 i zaświadcza, że właścicielami tych okolic został Piotr z Lasocic herbu Drużyna.

W 1631 żona Zygmunta III Wazy zapisała dużą darowiznę na rzecz Królewskiego Kolegium Jezuitów przy kościele śś. Piotra i Pawła w Krakowie. Za te pieniądze władze zakonu zdecydowały się zakupić kilka wsi, wśród których znalazł się również Pasierbiec. W rękach jezuitów wieś pozostawała aż do roku 1773, kiedy to nastąpiła kasacja zakonu. Pasierbiec stał się ziemią królewską, co m.in. oznaczało, że miejscowi chłopi zwolnieni byli z pańszczyzny na rzecz szlachty.

W 1811 przeprowadził się do Pasierbca Jan Matras - żołnierz armii austriackiej, który po cudownym ocaleniu w bitwie złożył ślubowanie Matce Bożej, że wzniesie jej kaplicę i będzie szerzył jej kult. Na swojej posesji wzniósł niewielką kamienną kapliczkę i umieścił w niej obraz swojej Wybawicielki - Matki Boskiej Pocieszenia. Obraz i kaplica zostały poświęcone w 1823 i tak rozpoczął się kult cudownego obrazu.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości otwarto w Pasierbcu pierwszą szkołę ludową. Wzniesiony wspólnymi siłami mieszkańców budynek oddano do użytkowania w 1931.

Druga wojna światowa zebrała w Pasierbcu swoje żniwo - zginęło lub zostało wywiezionych na roboty przymusowe wielu mieszkańców wsi. W okolicznych lasach gestapo zakatowało kapitana AK Józefa Bednarka, a później rozgromili jego oddział partyzancki. Pociechy przed nieustannym strachem o własne życie mieszkańcy szukali w modlitwie przed cudownym obrazem, co propagowało jego kult w okolicy.

Dynamiczny rozwój wsi nastąpił w latach 50. XX wieku, kiedy to zorganizowano tutejszą parafię, a następnie w latach 70. XX wieku, kiedy do Pasierbca wybudowano solidną drogę z Łososiny Górnej, co połączyło go z niedaleką Limanową i znacznie usprawniło transport. W tym samym okresie wzniesiono nowy kościół, który urósł do rangi sanktuarium.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Wieś posiada nie tylko piękne, górskie położenie i rozległe widoki, ale również czyste powietrze i dobrze zachowane środowisko naturalne.

Szlaki turystyczne :

szlak turystyczny czerwony - z Tymbarku przez szczyt Pasierbieckiej Góry, Kamionną, Łopusze, Rajbrot, Kamienie Brodzińskiego, Kamień Grzyb, Nowy Wiśnicz do Bochni
szlak turystyczny żółty - na szczyt Kamionnej

Tuż poniżej szczytu Kamionnej, na jej północnych zboczach znajduje się rezerwat przyrody Kamionna obejmujący dobrze zachowany fragment lasu (buczyna karpacka i jedliny).