Pasja (film 2004)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu Mela Gibsona. Zobacz też: zobacz inne artykuły o tym tytule..
Pasja
The Passion of the Christ
Gatunek dramat, religijny
Data premiery 25 lutego 2004
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język łaciński, aramejski, hebrajski
Czas trwania 126 min.
Reżyseria Mel Gibson
Scenariusz Benedict Fitzgerald
Mel Gibson
Główne role James Caviezel
Maia Morgenstern
Monica Bellucci
Muzyka John Debney
Zdjęcia Caleb Deschanel
Scenografia Francesco Frigeri
Produkcja 2004
Wytwórnia Icon Productions
Dystrybucja Newmarket Films (USA)
Budżet 30.000.000 $

Pasja (ang. The Passion of the Christ) – dramat filmowy z 2004 roku w reżyserii Mela Gibsona. Obraz przedstawia ostatnie dwanaście godzin Jezusa Chrystusa przed ukrzyżowaniem. Premiera filmu odbyła się w Środę Popielcową, 25 lutego 2004 roku.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ekipa[edytuj | edytuj kod]

Realizm[edytuj | edytuj kod]

Film został nakręcony we Włoszech w miastach Matera i Craco, oba w regionie Basilicata, i w studiu Cinecittà, Rzym.[1]

Scenariusz do filmu napisano na podstawie Biblii oraz wizji Anny Katarzyny Emmerich, zawartych w książce zatytułowanej Pasja. Aby podnieść realizm filmu, kwestie mówione są w dwóch językach, którymi posługiwano się w czasach Chrystusa: łacińskim i aramejskim.

O realizmie filmu pod kątem pokazanej w nim przemocy, pisze antropolog René Girard[2][3][4].

Kontrowersje i reakcja publiczności[edytuj | edytuj kod]

Film wzbudzał wiele kontrowersji na długo przed jego ukończeniem, szczególnie wśród środowisk katolickich. Niepewnością napawało między innymi to, jak przedstawione zostaną losy Chrystusa, czy nie będzie to bluźnierstwem. Protestowały również środowiska żydowskie, dopatrujące się w filmie treści obwiniających Żydów za śmierć Chrystusa. Niedługo przed premierą kopie filmu przedstawione zostały księżom, którzy chwalili film i zachęcali do jego obejrzenia. Pojawiło się wiele głosów krytykujących Gibsona za zbytnie okrucieństwo i sadyzm.

O pozytywnym przyjęciu Pasji może jednak świadczyć box office: film uplasował się na trzeciej pozycji najlepszych filmów 2004 roku (przed nim znalazły się, kolejno: Shrek 2 i Spider-Man 2), a w rankingu najlepszych filmów wszech czasów zajmuje obecnie dwudziestą czwartą pozycję. Przy zaledwie kilkudziesięciomilionowym budżecie, film przyniósł zyski w wysokości ponad sześciuset milionów dolarów.

Pasja ponownie w kinach[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku na krótko przed Wielkanocą w niektórych krajach ponownie wprowadzono Pasję do kin, tym razem w wersji okrojonej przez reżysera – z filmu wycięto najdrastyczniejsze sceny, aby złagodzić reakcje widzów.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film rozpoczyna się w momencie modlitwy Chrystusa w Ogrodzie Getsemani po Ostatniej Wieczerzy, gdzie opiera się namowom szatana. Zdradzony przez Judasza Iskariotę Jezus zabrany zostaje do Jerozolimy, gdzie pod zarzutem bluźnierstwa skazany zostaje na śmierć i postawiony przed obliczem Poncjusza Piłata, który – nie doszukując się w Chrystusie winy – wyrok pozostawia tłumowi, to tłum ma wybrać, kto zostanie ukrzyżowany: Chrystus, czy morderca Barabasz. Tłum ułaskawia Barabasza, a Chrystus poddany zostaje karze chłosty. Gdy Chrystus zmaltretowany ponownie wraca przed oblicze Piłata, ten pyta tłum: Czy to nie wystarczy? Nie wystarcza – Piłat umywa ręce i każe wykonać wolę tłumu. Chrystus dostaje krzyż, który dźwigać ma ulicami Jerozolimy na szczyt Golgoty. Tam też zostaje do niego ostatecznie przybity i umiera, wypowiadając bezpośrednio przed śmiercią słowa: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha Mego. Ostatnia scena filmu przedstawia zmartwychwstanie Chrystusa i jego wyjście z grobu.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film otrzymał 3 nominacje do Oscara w kategoriach Najlepsza Muzyka, Najlepsze Zdjęcia i Najlepsza Charakteryzacja. Ponadto James Caviezel otrzymał nominację do MTV Movie Awards w kategorii Najlepszy Aktor.

Przypisy

  1. The Passion of the Christ film locations (ang.). movie-locations.com. [dostęp 2013-12-21].
  2. René Girard, "Pasja", czyli realizm Mela Gibsona, przeł. Liliana Sonik [w:] Jan Budzyński, Łukasz Kubiak, Pasja - przewodnik po filmie Mela Gibsona, 100 pytań i odpowiedzi, Warszawa 2004, s. 116-125.
  3. Mariola Dopartowa: Czy kino może nawrócić? Wokół Pasji Mela Gibsona. Kraków: Homini, 2004, s. 151. ISBN 83-89598-26-4.
  4. René Girard: Jak byśmy przy tym byli (pol.). "Rzeczpospolita", 2004-04-10. [dostęp 2013-11-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]