Pasmo 40 m

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pasmo 40 metrów ( 7 – 7,3 MHz) – jedno z podstawowych pasm częstotliwości amatorskich, potocznie nazywane czterdziestką lub siódemką, zawierające się w granicach:

Pasmo przydzielone krótkofalowcom na całym świecie, uważane jest za jedno z najbardziej godnych zaufania do prowadzenia łączności międzykontynentalnych przez cały rok.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej przydatne jest dla krótkich i średnich odległości, od łączności lokalnych do 500–1500 km, zależnie od warunków i pory dnia. W wyższych szerokościach geograficznych łączność międzykontynentalna możliwa jest też w ciągu dnia w zimie. Przykładowo propagacja pomiędzy Japonią a Europą Północną otwiera się w godzinach przedpołudniowych od końca listopada, aż do końca stycznia, łączności long path z zachodnim wybrzeżem Stanów Zjednoczonych i Kanady możliwe są po południu.

Podział pasma 40m w Polsce[1][edytuj | edytuj kod]

Na dzień 29 marca 2009

Częstotliwość
w kHz
Maksymalna szerokość pasma
w Hz
Rodzaje emisji i przeznaczenie
7000 – 7025
200
CW, zalecane dla zawodów
7025 – 7040
200
CW, 7030 kHz – środek aktywności QRP
7040 – 7047
500
Wąskie rodzaje emisji, emisje cyfrowe
7047 – 7050
500
Emisje wąskopasmowe – emisje cyfrowe,
sterowane automatycznie stacje emisji danych (bezobsługowe)
7050 – 7053
2700
Wszystkie emisje – emisje cyfrowe,
sterowane automatycznie stacje emisji danych (bezobsługowe)
7053 – 7060
2700
Wszystkie emisje – emisje cyfrowe
7060 – 7100
2700
Wszystkie emisje, zalecane dla zawodów SSB,
7070 kHz – środek aktywności głosowych emisji cyfrowych
7090 kHz – środek aktywności SSB QRP
7100 – 7130
2700
Wszystkie emisje,
7110 kHz – środek aktywności alarmowej 1 Regionu
7130 – 7200
2700
Wszystkie emisje, zalecane dla zawodów SSB,
7165 kHz – środek aktywności emisji obrazowych
7175 – 7200
2700
Wszystkie emisje, pierwszeństwo dla pracy międzykontynentalnej

Przypisy

  1. BAND-PLAN KF 1 REGIONU IARU (pol.). [dostęp 2010-03-03].