Pasmo 4 m

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pasmo 4 m (70–70,5 MHz) – pasmo radiowe w zakresie fal UKF, przyznane krótkofalowcom w niektórych krajach, w Polsce dopuszczone do użycia od 1 czerwca 2012[1].

3 kwietnia 2012 Rada Ministrów przyjęła projekt rozporządzenia w sprawie zmian w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości. Nowelizacja przewiduje m.in.:

  • wprowadzenie w zakresie częstotliwości 70,1 – 70,3 MHz oraz w zakresie częstotliwości 3400 – 3410 MHz służby amatorskiej jako służby drugiej ważności;
  • udostępnienie nowego zakresu częstotliwości (2400 – 2450 MHz) dla potrzeb służby radioamatorskiej satelitarnej jako służby drugiej ważności. Pasmo to będzie mogło być wykorzystywane jako alternatywa dla mocno obciążonych i przez to niosących za sobą trudności w uzgodnieniach międzynarodowych pasm 144 MHz oraz 435 MHz. Częstotliwości z tego zakresu będą mogły być wykorzystane na potrzeby projektu polskiego satelity naukowego BRITE-PL[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Propagacja[edytuj | edytuj kod]

Rekordy łączności[3][edytuj | edytuj kod]

Rodzaj
propagacji
Znak Lokator Znak Lokator Rodzaj
emisji
Data Dystans
(km)
TEP Hiszpania EA6SX JM19IK Republika Południowej Afryki ZS6WAB KG46RC
SSB
2012-09-22
7543
Tropo Belgia ON4KHG JO10XO Wyspy Owcze OY9JD IP62OA
CW
2010-10-10
1430
Aurora Walia GW8IZR IO73TI Słowenia S51DI JN76VL
CW
2005-05-08
1630
Sporadic E Grecja SV2DCD KN00NF Flores Island CU8AO HM49KL
SSB
2006-07-12
4405
Meteor Scatter Finlandia OH5LID KP32XA Irlandia EI8IQ IO62SF
MGM
2012-05-04
2314
Auroral Es Grenlandia OX3LX HP15EO Wyspy Alandzkie OG2M KP21TD
CW
2012-07-30
3064
EME

Wszystkie odległości podane w kilometrach, obliczone są według systemu WGS 84 oraz algorytmu Vincentego.

Podział pasma 4 m[edytuj | edytuj kod]

Dla 1 regionu IARU na dzień 24 września 2011[4].

Częstotliwość w MHz Szerokość pasma Rodzaje emisji Przeznaczenie
70,000 – 70,090
1000 Hz
telegrafia, MGM
Radiolatarnie
70,090 – 70,100
1000 Hz
telegrafia, MGM
Radiolatarnie osobiste
70,091 MHz ± 500 Hz Radiolatarnie WSPR[5]
70,100 – 70,250
2700 Hz
telegrafia, SSB, MGM
70,200 Częstotliwość wywoławcza CW/SSB
70,250 Częstotliwość wywoławcza MS
70,250 – 70,300
12 kHz
wszystkie emisje
70,260 Częstotliwość wywoławcza AM/FM
70,270 Centrum działalności MGM
70,300
12 kHz
wszystkie emisje
RTTY/FAX
70,300 – 70,500
12 kHz
Kanały FM
odstęp 12,5 kHz
70,3125 Łączność cyfrowa
70,325 Łączność cyfrowa
70,450 Częstotliwość wywoławcza FM
70,4875 Łączność cyfrowa

Kraje, w których praca jest dozwolona[6][7][edytuj | edytuj kod]

Kraj Częstotliwość w MHz Maksymalna moc
nadajnika (W)
Licencja Uwagi
 Austria
70,045
Przydzielone tylko dla radiolatarni OE5QL
 Belgia
69,950
70,200–70,400[8]
10 EIRP
10
Indywidualna
Maksymalna szerokość pasma 10 kHz
 Chorwacja
70,000–70,450
10
 Czechy
70,100–70,300
10 ERP
Indywidualna
 Dania[9]
69,9375-70,0625
70,0875-70,1125
70,1625-70,5125
25
CEPT
 Estonia[10]
70,000–70,050
70,050–70,300
100
1000/100/10
Radiolatarnie o znaku ES#VHF
CEPT
Class A: znaki ES#A...ZZ – 1kW[11]
Class B: znaki ES#AAA...ZZZ – 100 W
Class D: znaki ES#AAAA...ZZZZ – 10 W
 Finlandia
 Wyspy Alandzkie
Märket
70,000–70,175
70,225–70,300
25, 30, 100
CEPT
Ograniczenia stosuje się do 50 km od granic LA i RA
 Grecja
70,200–70,250
100 PEP
CEPT
Maksymalna szerokość pasma 3 kHz, tj. bez FM
 Grenlandia
70,000–70,500
500–1000
CEPT?
 Hiszpania
Ceuta Ceuta
Melilla Melilla
70,150-70,200[12]
10
 Holandia
70,000–70,500[13]
50 PEP
All Full Class
Niedozwolona łączność Cross band i dupleks.
 Irlandia
70,125–70,450
50 PEP
Ogólna
25 W PEP mobile
 Islandia
70,000–70,200
100
Indywidualna
Maksymalna szerokość pasma 16 kHz
 Luksemburg
70,150–70,250
10 ERP
 Monako
70,000–70,500
25
CEPT
 Namibia
70,000–70,300
400 W
Limit mocy obowiązuje tylko w sekcji SSB/CW
70,000–70,200 MHz
 Niemcy
69,950
9,9 EIRP
Indywidualna
 Norwegia[14]
70,063–70,087
70,138–70,187
70,263–70,312
70,363–70,387
70,413–70,462
100
CEPT
Obejmuje Svalbard, Wyspę Niedźwiedzią,
Jan Mayen, Wyspę Bouveta, Wyspę Piotra I
oraz norweski obszar lądowy na Antarktydzie
 Polska
70,100–70,300
20 EIRP
Pasmo na zasadzie drugorzędności[1]
 Portugalia
 Azory
Madera Madera
70,157–70,212
70,238–70,287
100 EIRP
CEPT
Wyłącznie Class 1
 Republika Południowej Afryki
70,000–70,300
400
Limit mocy obowiązuje tylko w sekcji SSB/CW
 Rumunia[15]
70,000–70,300
20
Indywidualna
Maksymalna szerokość pasma 12,5 kHz
 San Marino[16]
70,000–70,500
100
 Słowacja[17]
70,190–70,215
70,300–70,350
10 ERP
Indywidualna
CW, SSB i MGM
CW, SSB, MGM i FM
 Słowenia
70,000–70,450
100
 Somalia
70,000–70,500
3000
Limit mocy nie jest pomyłką!
 Wielka Brytania
 Gibraltar
Brytyjskie niezależne bazy wojskowe
70,000–70,500
160
 Węgry
70,000–70,500
 Włochy[18]
70,088–70,112
70,188–70,212
70,288–70,312
25 EIRP
Ogólna
Zezwolenia wydawane będą niebawem[19]
 Wyspy Owcze[20]
69,950–70,500
100
Class A, B, D
 Zjednoczone Emiraty Arabskie
70,000–70,500
100
Pasmo na zasadzie drugorzędności[21]

Sprzęt[edytuj | edytuj kod]

Urządzenia nadawczo-odbiorcze[edytuj | edytuj kod]

Pasmo 4 m ma wyjątkowy charakter, ponieważ dostęp do niego ma niewiele krajów na świecie oraz jest zupełnie inne niż pozostałe pasma HF i VHF. 25 sierpnia 2012 na targach Tokyo 2012 Ham Fair zademonstrowano pierwsze fabryczne urządzenie firmy ICOMIC 7100, umożliwiające pracę w paśmie 4 m[22]. Jednak większość amatorów aktywnych na tym paśmie zainteresowanych jest własnymi konstrukcjami, które stanowią znakomitą większość urządzeń. Krótkofalowcy używają wielu modeli urządzeń PMRAM i transceiverów FM przerobionych na pasmo 4 m. Starsze egzemplarze wykorzystują rezonatory kwarcowe do stabilizowania pojedynczych kanałów. Bardziej nowoczesne urządzenia to powszechnie używane Ascom SE550, Philips MX290 i FM1000, Yaesu VX1000 i wiele innych jak Key, Motorola i Tait.

Anteny[edytuj | edytuj kod]

W paśmie 4 m stosuje się wiele różnych anten, od pętlowych, prostokątnych, typu "J", po anteny Yagi. Anteny produkowane są fabrycznie i odpowiednio modyfikowane lub wytwarzane amatorsko przez krótkofalowców:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dz. U. z 2012 r. poz. 537
  2. Projekt rozporządzenia w sprawie zmian w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości. (pol.). [dostęp 2012-04-10].
  3. Distance records on 70 MHz (ang.). [dostęp 2011-11-28].
  4. New IARU Region 1 bandplan for 4 m (ang.). [dostęp 2011-11-17].
  5. Weak Signal Propagation Reporter Network (ang.). [dostęp 2011-11-17].
  6. David G4ASR, Stewart GM4AFF, Bo OZ2M: International 70 MHz allocations (ang.). [dostęp 2012-10-27].
  7. David G4ASR, Stewart GM4AFF, Bo OZ2M: Squares map of Europe showing 4 m activity (ang.). [dostęp 2010-04-16].
  8. OZ2M: Belgium extends it 4 m allocation (ang.). 2012-05-04. [dostęp 2012-07-20].
  9. OZ2M: Denmark expands its 4 m allocation again (ang.). [dostęp 2012-05-21].
  10. Estonia general release of 4 m, allocation and power (ang.). [dostęp 2010-04-15].
  11. W prowincji Ida Viru (wschodnia część kwadratu KO39 oraz zachodnia część kwadratu KO49) obowiązuje maksymalna moc nadajnika 100 W.
  12. Spain continues on 4 m (ang.). [dostęp 2010-07-07].
  13. The Netherlands on 4 m.in. 2012 (ang.). 2011-12-30. [dostęp 2012-01-15].
  14. The NRRL 70 MHz bandplan for Norway and areas (ang.). [dostęp 2010-02-24].
  15. Romania on 4 m (ang.). 2010-04-25. [dostęp 2010-04-29].
  16. San Marino on 4 m (ang.). 2010-06-08. [dostęp 2010-06-10].
  17. Slovakia continues temp but new allocation (ang.). 2010-06-10. [dostęp 2010-06-10].
  18. International 70 MHz allocations (ang.). [dostęp 2010-05-28].
  19. Italy is soon back on 4 m (ang.). [dostęp 2010-05-28].
  20. OY3JE: New OY bandplan for 70 MHz (ang.). [dostęp 2010-10-28].
  21. United Arab Emirates on 4 m (ang.). [dostęp 2010-07-07].
  22. Showcasing at the Tokyo Ham Fair 2012, the Icom IC-7100 HF/VHF/UHF Amateur Radio Transceiver (ang.). [dostęp 2012-09-01].