Pasmo L

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nazewnictwo literowe pasm radiowych wykorzystywanych przez wojskowe urządzenia radarowe pochodzi jeszcze z czasów II wojny światowej. Początkowo tajne oznaczenia po zakończeniu działań wojennych ujawniono zapoczątkowując używanie tych oznaczeń także do zastosowań cywilnych. Ten sposób oznaczania pasm radiowych został przyjęty przez IEEE jako oficjalny, obecnie jednak jest uważany za przestarzały. Współcześnie to samo nazewnictwo literowe jest wykorzystywane tak przez wojsko jak i organizacje cywilne do określania pasm radiowych używanych przez radary, telekomunikację satelitarną i naziemną, a także środki walki elektronicznej ECM[1].

Pasmo L standardu IEEE i ITU[edytuj | edytuj kod]

Pasmo L (ang. L band) — fragment widma fal elektromagnetycznych w zakresie promieniowania mikrofalowego o częstotliwościach od 1 do 2 GHz (długość fali 30–15 cm)[2][3]. Standard opracowany przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny ITU pasmo L dla zastosowań radiolokacyjnych mieści się w zakresie 1,215–1,400 GHz[1].

Pasmo L jest wykorzystywane w telekomunikacji satelitarnej i systemach naziemnej cyfrowej transmisji radiowej DAB. Typowy zakres częstotliwości pracy rozgłośni DAB to 1452–1492 MHz, ale w niektórych krajach wykorzystuje się do tych celów także pasma VHF i UHF. Krótkofalowcy również korzystają części z pasma L w zakresie od 1240 do 1300 MHz.

Zastosowania militarne[edytuj | edytuj kod]

W Stanach Zjednoczonych pasmo L jest wykorzystywane przez siły zbrojne do telemetrii, a także do transmisji radiowych w standardzie IBOC (jednoczesna emisja sygnałów analogowych i cyfrowych w tym samym kanale radiowym).

Radiolokacja[edytuj | edytuj kod]

W paśmie L pracują tzw. 20-centymetrowe systemy radarowe.

Satelitarne systemy nawigacyjne[edytuj | edytuj kod]

  • GPSfale nośne satelitarnego systemu określania pozycji GPS mają częstotliwości 1176,45 MHz (L5), 1227,60 MHz (L2), 1381,05 MHz (L3) i 1575,42 MHz (L1).
  • Galileo – na podobnej zasadzie pasmo L wykorzystuje europejski system nawigacyjny.
  • GLONASS – również rosyjski system nawigacji satelitarnej wykorzystuje częstotliwości fal nośnych z pasma L.

Telekomunikacja[edytuj | edytuj kod]

Mobilna telewizja cyfrowa[edytuj | edytuj kod]

DVB-H[edytuj | edytuj kod]

Urząd Komunikacji Elektronicznej planuje część pasma L przeznaczyć do transmisji telewizji naziemnej dla urządzeń mobilnych.

Radiofonia cyfrowa[edytuj | edytuj kod]

Radiofonia satelitarna[edytuj | edytuj kod]

Skierowana głównie dla odbiorców na Bliskim Wschodzie, w południowej i wschodniej Afryce, oraz większości Azji satelitarna rozgłośnia radiowa WorldSpace nadaje w zakresie 1467–1492 MHz w paśmie L.

DAB[edytuj | edytuj kod]

Dla naziemnej radiofonii cyfrowej DAB przeznaczono 16 bloków częstotliwości oznaczonych symbolami literowymi od LA do LP jak w tabeli poniżej:

Blok Częstotliwość środkowa
LA 1452,960 MHz
LB 1454,672 MHz
LC 1456,384 MHz
LD 1458,096 MHz
LE 1459,808 MHz
LF 1461,520 MHz
LG 1463,232 MHz
LH 1464,944 MHz
LI 1466,656 MHz
LJ 1468,368 MHz
LK 1470,080 MHz
LL 1471,792 MHz
LM 1473,504 MHz
LN 1475,216 MHz
LO 1476,928 MHz
LP 1478,640 MHz

Ponadto dla celów satelitarnej odmiany DAB oznaczonej jako S-DAB przewidziano 7 kolejnych bloków częstotliwości (od LQ do LW):

Blok Częstotliwość środkowa
LQ 1480,352 MHz
LR 1482,064 MHz
LS 1483,776 MHz
LT 1485,488 MHz
LU 1487,200 MHz
LV 1488,912 MHz
LW 1490,624 MHz

Radioastronomia[edytuj | edytuj kod]

W radioastronomii do wykrywania normalnie niewidocznych atomów wodoru w przestrzeni międzygwiezdnej wykorzystuje się fale radiowe o częstotliwości 1,42040575 GHz.

Pasmo L standardu NATO[edytuj | edytuj kod]

Pasmo L NATO (NATO L band) — określa pasmo częstotliwości w zakresie od 40 do 60 GHz (długość fali 7,5–5 mm) wykorzystywane do działań ECM (przeciwdziałania radioelektronicznego)[1].

Pasmo L w telekomunikacji optycznej[edytuj | edytuj kod]

Pojęcie pasma L jest również używane przy łączności optycznej do określania fal światła widzialnego o długościach od 1570 nm do 1610 nm.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Frequency Spectrum (ang.). [dostęp 6 września 2008].
  2. The Electromagnetic Spectrum and the Color Light Spectrum (ang.). [dostęp 6 września 2008].
  3. Electromagnetic Frequency Spectrum (ang.). [dostęp 6 września 2008].