Pat Benatar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pat Benatar
PAT BENATAR 2007-09-07.jpg
Pat Benatar (02.09.2007)
Imię i nazwisko Patricia Mae Andrzejewski
Pseudonim Pat Benatar
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1953
Nowy Jork
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Gatunek rock
Zawód wokalistka

Pat Benatar (ur. Patricia Mae Andrzejewski 10 stycznia 1953 w Nowym Jorku) – amerykańska wokalistka rockowa polskiego pochodzenia. Jej ojciec był powojennym imigrantem z Polski, a matka Irlandką[1][2].

Biografia artystyczna[edytuj | edytuj kod]

Benatar zanim zainteresowała się rock and rollem uczyła się śpiewu operowego. W połowie lat siedemdziesiątych wokalistka zaczęła występować w lokalnych klubach spotykając się z entuzjastycznym przyjęciem ze strony publiczności. Pod koniec dekady Pat Benatar udało się podpisać kontrakt z wytwórnią Chrysalis Records.

W 1979 ukazał się jej debiutancki album zatytułowany In the Heat of the Night. Płyta dotarła do dwunastej pozycji na amerykańskiej liście bestsellerów i uzyskała status platyny, lansując wielkie przeboje: "Heartbreaker", "I Need a Lover" i "We Live for Love".

Rozkwit kariery[edytuj | edytuj kod]

Prawdziwy przełom w karierze gwiazdy miał miejsce jednak w 1980, kiedy to artystka wydała swój drugi studyjny album pt. Crimes of Passion. Album dotarł do pozycji drugiej w Stanach Zjednoczonych i stał się pierwszą w karierze Benatar wieloplatynową płytą, sprzedając się w samej tylko Ameryce w prawie pięciu milionach egzemplarzy. Za Crimes of Passion wokalistka otrzymała nagrodę Grammy. Płyta lansowała kilka singlowych przebojów: "Hit Me with Your Best Shot" (pierwszy singel Benatar, który uzyskał status złotej płyty w Stanach), "Treat Me Right" i "I'm Gonna Follow You". Pat Benatar stała się również jedną z pierwszych ikon nowo powstałej stacji telewizyjnej MTV. Jej teledysk do piosenki "You Better Run" był drugim teledyskiem jaki wyemitowała ta stacja. W 1981 Benatar wydała albumPrecious Time, z którego pochodzą dwa wielkie przeboje: "Promises in the Dark" oraz "Fire and Ice". Za utwór "Fire and Ice" wokalistka otrzymała kolejną nagrodę Grammy. Album Precious Time uzyskał w Stanach status multiplatynowej płyty i dotarł na sam szczyt tamtejszej listy bestsellerów.

W 1982 Pat Benatar ponownie święciła tryumfy, tym razem za sprawą albumu Get Nervous oraz singli "Shadows of the Night", "Little Too Late" i "Looking for a Stranger". Dzięki piosence "Shadows of the Night" Benatar otrzymała kolejną nagrodę Grammy. Kolejny sukces przyszedł w 1983. Wtedy to artystka opublikowała pierwszy w swojej karierze album koncertowy, Live From Earth, na którym znalazły się także dwie premierowe kompozycje. Jedna z nich, "Love Is a Battlefield" została wydana na singlu i stała się największym przebojem w karierze wokalistki. Singel dotarł do Top 5 w Stanach Zjednoczonych i uzyskał status złotej płyty, przekraczając nakład 500 tys. egzemplarzy. Nakręcony do singla wideoklip stał się jednym z najważniejszych klipów w historii MTV. Za Love Is a Battlefield piosenkarka otrzymała czwartą z rzędu nagrodę Grammy, tym razem dla najlepszej rockowej wokalistki. Płyta Live from Earth dotarła do Top 20 i sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy.

W 1984 Benatar powróciła na szczyt z singlem "We Belong" oraz płytą Tropico. Pomimo chłodnego przyjęcia ze strony światowej krytyki, album uzyskał status platyny i lansował jeszcze dwa przeboje: "Diamond Fields" i "Ooh Ooh Song".

Dalsza kariera[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat osiemdziesiątych Benatar coraz bardziej oddaliła się od muzyki rockowej i podążyła w stronę popu. Kolejne jej płyty: Seven the Hard Way (1985) i Wide Awake in Dreamland (1988) cieszyły się już znacznie mniejszą popularnością, chociaż każda z nich uzyskała status złotej płyty i każda lansowała kilka światowych przebojów (m.in. "Invincible" z 1985, czy "All Fired Up" z 1988). W 1989 Benatar wydała pierwszą oficjalną składankę pt. Best Shots. Album uzyskał status platyny, odnosząc także sukces w Wielkiej Brytanii gdzie dotarł do Top 10 tamtejszej listy bestsellerów.

W latach dziewięćdziesiątych Benatar bezskutecznie starała się powrócić na szczyty list przebojów. Płyty: True Love z 1991, Gravity's Rainbow z 1993 i Innamorata z 1997 przeszły niezauważone. W 2003 Benatar wydała album studyjny pt. Go!, oraz wyruszyła w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Największe przeboje[edytuj | edytuj kod]

  • Heartbreaker (poz. 26 US)
  • Hit Me with Your Best Shot (poz. 9 US, złota płyta)
  • Treat Me Right (poz. 18 US)
  • You Better Run (poz. 42 US)
  • Fire and Ice (poz. 17 US, Grammy 1982)
  • Promises in the Dark (poz. 38 US)
  • Shadows of the Night (poz. 13 US, Grammy 1983)
  • Little Too Late (poz. 20 US)
  • Looking for a Stranger (poz. 39 US)
  • Love Is a Battlefield (poz. 5 US, Grammy 1984, złota płyta)
  • We Belong (poz. 5 US)
  • All Fired Up (poz. 19 US)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]