Patańdźali
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Patandźali (dewanagari पतञ्जलि, transliteracja Patañjāli, ang. Patanjali) – indyjski filozof z ok. II w. p.n.e., jogin, gramatyk sanskrytu, autor jednego z najważniejszych traktatów na temat jogi jakim są Jogasutry (Yogasūtra), a także prawdopodobnie Mahābhāṣyi, wielkiego komentarza do gramatyki Paniniegp Aṣṭādhyāyī. Hinduska tradycja uważa go za inkarnację Śeszy [1] i przypisuje dzieło zapoczątkowania systemu jogi.
Spis treści |
Przypisy
- ↑ Tradycje śiwaickie. W: Marzenna Czerniak-Drożdżowicz: Studia nad pańćaratrą. Tradycja i współczesność. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2008, s. 24. ISBN 978-83-233-2645-8.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Mircea Eliade: Joga. Nieśmiertelność i wolność. Tomasz Ruciński (oprac.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1994. ISBN ISBN 83-85639-06-3.
