Patrick Francis Moran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Patrick Francis Moran
kardynał prezbiter
Zdjęcie wykonane ok. 1900 roku
Zdjęcie wykonane ok. 1900 roku
Kraj działania  Irlandia
 Nowa Południowa Walia
 Australia
Data i miejsce urodzenia 16 grudnia 1830
Leighlinbridge
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 1911
Sydney
Arcybiskup metropolita Sydney
Okres sprawowania od 1884 do 1911
Biskup Ossory
Okres sprawowania od 1872 do 1884
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Prezbiterat 19 marca 1853
Nominacja biskupia 22 grudnia 1871
Sakra biskupia 5 marca 1872
Kreacja kardynalska 27 lipca 1885
Leon XIII
Kościół tytularny Santa Susana

Patrick Francis Moran (ur. 16 grudnia 1830 w Leighlinbridge, zm. 16 sierpnia 1911 w Sydney) – irlandzki duchowny rzymskokatolicki, kardynał. W latach 1872–1884 był biskupem Ossory w Irlandii, a następnie od 1884 aż do śmierci arcybiskupem metropolitą Sydney w Australii. Był pierwszym w historii duchownym posługującym w Australii, który otrzymał kreację kardynalską.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 16 grudnia 1830 w Leighlinbridge. Święcenia kapłańskie przyjął 19 marca 1853 w archidiecezji dublińskiej. 22 grudnia 1871 papież Pius IX mianował go biskupem koadiutorem diecezji Ossory i zarazem biskupem tytularnym Olby. Sakry udzielił mu 5 marca 1872 kardynał Paul Cullen, arcybiskup metropolita Dublina. 11 sierpnia 1872 nastąpiła jego sukcesja na urząd biskupa diecezjalnego Ossory.

14 marca 1884 papież Leon XIII przeniósł go na stolicę arcybiskupią w Sydney, gdzie znaczną część zarówno duchowieństwa, jak i wiernych, stanowiły osoby pochodzenia irlandzkiego. Podczas konsystorzu w dniu 27 lipca 1885 został kreowany kardynałem-prezbiterem, a jako kościół tytularny otrzymał kościół św. Zuzanny w Rzymie (Santa Susana).

Choć podczas konklawe w 1903 roku, które wybrało papieża Piusa X, był w gronie uprawnionych do głosowania kardynałów, nie przybył do Rzymu z uwagi na zbyt dużą odległość, uniemożliwiającą dotarcie tam na czas. Zmarł 16 sierpnia 1911 w wieku 80 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]