Patrol Air Cushion Vehicle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Patrol Air Cushion Vehicle (PACV)
Air Cushion Vehicle (ACV)
Patrol Air Cushion Vehicle
Opis typu
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy United States Navy,
United States Army
Stocznia Bell Aerosystems
Wejście do służby lata 60. XX wieku
Zbudowane okręty 4 (PACV) + 3 (ACV)
Okręty w służbie 0
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 10 t
Długość 14,8 m
Szerokość 7,7 m
Napęd 1 silnik turbospalinowy General Electric, 1 śmigło
Prędkość 35 węzłów
Zasięg 165 mil morskich (306 km)
Załoga 4
Uzbrojenie 1-2× karabin maszynowy M2 kalibru 12,7 mm
2-4× karabin maszynowy M60 kalibru 7,62 mm
1-2× granatnik kalibru 40 mm (opcjonalnie)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Patrol Air Cushion Vehicle (PACV, z ang. „poduszkowiec patrolowy”) – typ amerykańskich poduszkowców wojskowych opracowanych w połowie lat 60. XX wieku przez przedsiębiorstwo Bell Aerosystems na bazie pojazdów SR.N5 produkowanych przez British Hovercraft Corporation. Wyprodukowano cztery poduszkowce tego typu dla United States Navy oraz dodatkowe trzy, oznaczone Air Cushion Vehicle (ACV), zmodyfikowane na potrzeby United States Army.

Pojazdy wykorzystywane były podczas wojny wietnamskiej, głównie do zadań patrolowych, wsparcia ogniowego i transportu niewielkich oddziałów piechoty.

Uzbrojenie PACV stanowił pojedynczy lub podwójny karabin maszynowy M2 kalibru 12,7 mm zamontowany nad kabiną pojazdu oraz dwa karabiny maszynowe M60 zamontowanych na bokach poduszkowca. Dodatkowo pojazd mógł zostać wyposażony w sterowany zdalnie pojedynczy lub podwójny granatnik kalibru 40 mm bądź karabin maszynowy M60 umieszczony na rufie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]