Patron (Rzym)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pojęcia starorzymskiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Patron (łac. patronus od pater 'ojciec')[1] – określenie używane w starożytnym Rzymie wobec patrycjusza, sprawującego opiekę nad wyzwolonymi niewolnikami, bądź ubogimi, wolnymi obywatelami Rzymu (klientami). Patron był zobowiązany do opieki nad klientem (Ustawa XII Tablic groziła śmiercią patronowi za zlekceważenie obowiązków), ten zaś - do posłuszeństwa wobec patrona. Status ten był dziedziczny.

Przypisy

  1. Rzym, Słownik ważniejszych pojęć i terminów. W: Maria Jaczynowska, Danuta Musiał, Marek Stępień: Historia Starożytna. Wyd. 2 poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo: TRIO, 1999, s. 659. ISBN 83-85660-64-X.