Patron (Rzym)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Patron (patronus)[1] – określenie używane w starożytnym Rzymie wobec patrycjusza, sprawującego opiekę nad wyzwolonymi niewolnikami, bądź ubogimi, wolnymi obywatelami Rzymu (klientami). Patron był zobowiązany do opieki nad klientem, ten zaś - do posłuszeństwa wobec patrona. Relacja ta podlegała dziedziczeniu.
Przypisy
- ↑ Rzym, Słownik ważniejszych pojęć i terminów. W: Maria Jaczynowska, Danuta Musiał, Marek Stępień: Historia Starożytna. Wyd. 2 poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo: TRIO, 1999, s. 659. ISBN 83-85660-64-X.
